Het relaas van een vluchteling

Belevenissen van Johan Plaisier (Dordrecht, 1923-2006), opgetekend in februari 2000. Johan is zeventien jaar oud als in 1940 de oorlog uitbreekt. Hij heeft een moeilijke jeugd achter de rug en weet niet goed wat hij wil met zijn leven. Dan besluit hij matroos binnenvaart te worden. Binnen de kortste keren maakt hij als zeevarende spannende avonturen mee in Scandinavië, waarna hij (eindelijk) een marine-opleiding volgt in Engeland: ‘In Hull begon voor mij alweer een nieuw avontuur. Konvooi varen. Nieuwe mensen, zowel Engelsen als Hollanders. Werken in de kombuis. We gingen ‘richting Amerika’. Buitengaats in konvooi en begeleid door fregatten (oorlogsschepen) van de Marine. ’s Nachts werden er dieptebommen losgelaten. Dit tegen eventuele Duitse duikboten. Interesse in de vracht had ik niet. Wel voor de nieuwe wereld waarin ik mij bevond. De west- en oostkust van Canada werden bezocht. Montreal. Vancouver. We gingen naar de States, New-York. Ook naar Zuid-Amerika met Buenos Aires. Het Panamakanaal. San Francisco. Allemaal namen waar ik vroeger wel over had gehoord. Maar nu zag ik ze. Dit terwijl er oorlog was in Europa.’ Eind 1946 eindigt een lange zeereis in Rotterdam: ‘Daar heb ik afgemonsterd.’