Niemiecki Sąd Wyższy w Radomiu

Zawartość zespołu stanowią: rewizje procesów w sprawach cywilnych, akta personalne tłumacza przysięgłego (sygn. 6) oraz spis pracowników sądu otrzymujących karty żywnościowe (sygn. 5). Niemiecki Sąd Wyższy w Radomiu powołano 24 maja 1940 roku na mocy rozporządzenia z dnia 19 lutego 1940 roku o sądownictwie niemieckim w Generalnym Gubernatorstwie [Dz. Rozp. Generalnego Gubernatora dla okupowanych polskich obszarów 1940, cz. I, s. 57] w związku z rozporządzeniem z dnia 26 października 1939 roku o odbudowie wymiaru sprawiedliwości w GG [Dz. Rozp. GG, s. 4]. Działał do końca okupacji. Siedziba - Radom. Instytucja wymiaru sprawiedliwości zajmująca się odwołaniami od wyroków Sądu Niemieckiego orzekająca w składzie trzyosobowym. Rozstrzygnięcia sądu jako sądu powszechnego II instancji były ostateczne. Czynności prokuratorskie wykonywali prokuratorzy sądów specjalnych. Sędziowie podlegali nadzorowi służbowemu gubernatora dystryktu. Zakres terytorialny - dystrykt radomski