Sąd Niemiecki w Radomiu

Sąd Niemiecki w Radomiu powołano na mocy rozporządzenia z dnia 19 lutego 1940 roku o sądownictwie niemieckim w Generalnym Gubernatorstwie [Dz. Rozp. Generalnego Gubernatora dla okupowanych polskich obszarów 1940, cz. I, s. 57] w związku z rozporządzeniem z dnia 26 października 1939 roku o odbudowie wymiaru sprawiedliwości w GG [Dz. Rozp. GG, s. 4]. Działał do końca okupacji. Siedziba - Radom. Instytucja wymiaru sprawiedliwości zajmująca się sprawami cywilnymi i karnymi osób posiadających niemiecką przynależność państwową. Był to sąd powszechny I instancji orzekający w składzie jednoosobowym. Czynności prokuratorskie wykonywali prokuratorzy sądów specjalnych. Sędziowie podlegali nadzorowi służbowemu gubernatora dystryktu. Apelacje i zażalenia od orzeczeń Sądu Niemieckiego załatwiał Wyższy Sąd Niemiecki w Radomiu, a jego rozstrzygnięcia miały charakter ostateczny. Sąd rozstrzygał sprawy według niemieckiego prawa karnego i cywilnego. zakres terytorialny - dystrykt radomski. Zawartość zespołu stanowią akta: spraw cywilnych dotyczące alimentów i o uznanie ojcostwa (sygn. 1-18) i, przykładowo pozostawione, listy płac i wezwanie do sądu (sygn. 19-20)