Godefridus Hubertus van Bijnen

Godefridus Hubertus (Frits) van Bijnen, geboren in 1917 in Den Haag als zoon uit een groot katholiek arbeidersgezin, leidde een turbulent leven gekenmerkt door criminaliteit en conflicten. In juli 1936 werkte hij als arbeider in Gijón, Spanje, toen de Spaanse Burgeroorlog uitbrak. In oktober 1937 sloot hij zich aan bij de Internationale Brigades, maar zijn inzet was problematisch: hij probeerde te deserteren en werd door de republikeinse autoriteiten als lastig en contrarevolutionair beschouwd. Na meerdere deserties vluchtte hij naar Valencia, waar hij werd gearresteerd en uiteindelijk uit Spanje werd gezet. Na zijn tijd in Spanje sloot Van Bijnen zich aan bij de nationalisten, maar ook daar deserteerde hij. Met hulp van de Nederlandse consul keerde hij terug naar Nederland, waar hij zijn criminele activiteiten voortzette. Tijdens de Duitse bezetting bleef hij actief als oplichter en inbreker. In 1942 vluchtte hij opnieuw naar Spanje, maar werd daar als ongewenst vreemdeling gevangen gezet. In Nederland werkte hij samen met de Gestapo als informant voor de Sicherheitsdienst (SD), waarbij hij zijn verleden als “Spanjestrijder” gebruikte om het verzet te infiltreren. Zijn verraad leidde in 1944 tot de arrestatie van 29 verzetsmensen en hun familie in Leiden. Hij stond erom bekend gearresteerden te bedriegen en hun hulpgoederen te verduisteren. Over zijn lot na de oorlog is weinig bekend. Er zijn aanwijzingen dat hij in 1944 door de SD werd geëxecuteerd op de Waalsdorpervlakte. Van Bijnen blijft een controversieel figuur, wiens leven zich afspeelde tussen oorlog, verraad en criminaliteit.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)