Wiebreg Pieter Koopmans

Wiebe Koopmans werd begin 20e eeuw geboren in Duitsland, maar groeide op in Nederland. Na zijn dienstplicht bij het 5de regiment Veldartillerie sloot hij zich in 1934 aan bij de Communistische Partij Holland. In december 1936 vertrok hij naar Spanje om te vechten in de Spaanse Burgeroorlog als lid van de Internationale Brigades, waar hij deelnam aan zware veldslagen zoals bij de rivier de Jarama en de slag bij Brunete in 1937. Zijn moed en intelligentie leidden tot zijn bevordering tot luitenant en hij gaf later instructie aan nieuwe rekruten. Tijdens de strijd liep hij ernstige gezondheidsproblemen op, waaronder tyfus, en bracht periodes door in het hospitaal. Na ruim anderhalf jaar in Spanje keerde Koopmans in 1938 terug naar Nederland, waar hij zijn Nederlanderschap was kwijtgeraakt vanwege zijn deelname aan de Spaanse strijd. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werd hij opnieuw ingedeeld bij het Nederlandse leger en maakte hij de meidagen van 1940 mee. Tijdens de Duitse bezetting was hij actief in het verzet en dook in 1943 onder. Hij sloot zich aan bij de Binnenlandse Strijdkrachten, die in 1944 werden opgericht. Na de bevrijding herwon Koopmans in 1947 zijn Nederlandse nationaliteit. Hij trouwde in 1945 en kreeg twee zoons. Hij werkte als tramconducteur en later als taxichauffeur, verbonden aan een communistisch georiënteerd taxibedrijf. Hoewel hij geen actief lid was van de CPN, hield de Binnenlandse Veiligheidsdienst hem in de gaten vanwege zijn connecties met oud-Spanjestrijders en mogelijke betrokkenheid bij clandestiene activiteiten. Koopmans woonde vanaf 1951 met zijn gezin nabij het Amstelstation en overleed op 64-jarige leeftijd in Amsterdam.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)