Jacob Levinus Timmerman

Jacob Levinus Timmerman, roepnaam Tim, groeide op in Rotterdam waar zijn ouders een groentewinkel hadden. Na een opleiding aan de MULO werkte hij bij Philips, maar raakte tijdens de crisisjaren werkloos. Vanaf 1932/33 was hij actief lid van de Communistische Partij Nederland (CPN), waar hij als instructeur en propagandist een middenkaderfunctie bekleedde. Tim trouwde met verpleegster Jenny Schaddelee en kreeg in 1936 een zoon, die helaas na twee maanden overleed. Jenny besloot daarop in Spanje te gaan werken, waarna Tim haar enkele maanden later volgde, mogelijk meer uit wanhoop dan uit politieke overtuiging. In 1937 arriveerde Timmerman in Spanje, waar hij zich meldde bij het hoofdkwartier van de Komintern in Albacete. Hij werkte als politiek commissaris en mogelijk secretaris van Albert Potze, maar droeg geen wapens en was vooral betrokken bij administratieve en hulpverleningszaken. Later dat jaar werd hij overgeplaatst naar het Hollandse Hospitaal in Villanueva de la Jara, waar ook zijn vrouw werkte. Zijn korte periode daar werd gekenmerkt door conflicten met personeel en patiënten, wat leidde tot klachten van ziekenhuisarts Theo van Reemst en uiteindelijk zijn terugroeping eind 1937. Na een korte militaire opleiding sloot Timmerman zich aan bij de eenheid van Piet Laros, de Zeven Provinciën. Tijdens een patrouille in Catalonië kwam hij op 31 maart of 1 april 1938 om het leven. Zijn vrouw, die toen tijdelijk in Nederland was, kreeg via het Rode Kruis te horen dat hij "heldhaftig is gevallen". De Spaanse Burgeroorlog betekende voor Timmerman een tragisch einde, waarbij zijn politieke idealen en persoonlijke leven zwaar onder druk stonden.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)