Johan Jacob Sohier

Jaap Sohier groeide op in een groot gezin in Amsterdam, waar hij na het overlijden van zijn moeder in 1914 met zijn vader en broers en zussen naar Vlissingen verhuisde. Eind jaren twintig werkte hij als zeeman en later als bootwerker in Amsterdam, maar tijdens de crisisjaren dertig kampte hij met werkloosheid. In 1938 vertrok Jaap, zonder lid te zijn van een politieke partij, als vrijwilliger naar Spanje om te vechten in de Spaanse Burgeroorlog. Via Parijs kwam hij in maart aan in Spanje en werd ingedeeld bij het 1ste Bataljon van de XIde Internationale Brigade. Hij kreeg militaire training en vocht aan het Ebro-front, waar hij deel uitmaakte van het Ebro-offensief, een belangrijke strijd tussen juli en november 1938. Tijdens de gevechten raakte hij gewond aan zijn voet en belandde in een militair hospitaal. Na zijn herstel keerde hij niet terug naar het front, omdat de Internationale Brigades in oktober 1938 werden opgeheven. Jaap werd gezien als een energieke soldaat en sloot zich aan bij de Spaanse Communistische Partij. In december 1938 keerde hij met meer dan honderd andere Nederlandse vrijwilligers terug naar Nederland, waarbij zij hun Nederlandse nationaliteit verloren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog woonde Jaap in Amsterdam-Noord en werkte als grondwerker en havenarbeider. Na de oorlog kreeg hij zijn Nederlandse staatsburgerschap terug. Jaap Sohier overleed in 1973. Zijn deelname aan de Spaanse Burgeroorlog en zijn rol in de Internationale Brigades markeren een belangrijk hoofdstuk in zijn leven, waarin hij zich inzette tegen het fascisme en voor zijn idealen vocht.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)