Johannes Martinus Broeke

Joop Broeke groeide op als jongste kind in een arbeidersgezin in Amsterdam, waar veel van zijn broers en zussen jong overleden. Na een opleiding tot elektricien werkte hij ook als stoffeerder. Begin 1937 besloot hij samen met een vriend naar Spanje te gaan om te strijden tegen het fascisme tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Via Parijs en Perpignan meldde hij zich aan bij het Republikeinse leger en werd ingedeeld bij de Internationale Brigades, waar hij als elektromonteur en telefonist werkte. Joop diende bij de artillerieafdeling "Ana Pauker" en vocht mee aan het Aragonfront, bij Teruel, Caspe, Lerida en tijdens het Ebro-offensief. Na bijna twee jaar strijd keerde hij in december 1938 terug naar Nederland, waar hij zijn Nederlandse nationaliteit verloor. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Joop in januari 1945 tewerkgesteld op het Duitse vliegveld Fliegerhorst Havelte in Drenthe. Hij overleefde het zware bombardement van maart 1945 door Amerikaanse B-17 bommenwerpers, waarbij een enorme hoeveelheid bommen werd afgeworpen. Na de oorlog hervatte hij zijn werk als elektricien, trouwde met Diederika Johanna Stark en kreeg in 1947 zijn Nederlandse nationaliteit terug. Joops inzet in de Spaanse Burgeroorlog en zijn overleving van de Tweede Wereldoorlog illustreren zijn betrokkenheid bij belangrijke historische gebeurtenissen en zijn doorzettingsvermogen in moeilijke tijden.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)