Nicolaas Meur

Nicolaas Meur had een zwaar en bewogen leven, gekenmerkt door tegenslagen en betrokkenheid bij belangrijke historische conflicten. Hij groeide op in Amsterdam in een onstabiele gezinssituatie; zijn vader vertrok vroeg naar Duitsland en zijn moeder overleed in 1937. Na een jeugd met strafrechtelijke problemen, waaronder een gevangenisstraf voor inbraken, trouwde hij in 1934, maar zijn vrouw stierf al een jaar later. In juni 1937 vertrok Meur naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog als lid van de Internationale Brigades. Hij werd ingedeeld bij de infanterie, aanvankelijk in de XIIIde Brigade en later in de XIde Brigade, waar hij vocht in het Aragonoffensief, waaronder de slag bij Belchite. Tijdens zijn verblijf raakte hij gewond of ziek, wat hem verlof gaf in Albacete, het hoofdkwartier van de Brigades. In het voorjaar van 1938 lijkt hij te zijn gedeserteerd, waarna hij gevangen werd genomen en in een strafkamp terechtkwam. In januari 1939 zat hij gevangen in Barcelona, waar hij werd omschreven als een verlegen man met beperkte geestelijke vermogens. Dankzij bemiddeling van de Nederlandse viceconsul kon hij in februari 1939 terugkeren naar Nederland. Nicolaas Meurs tijd in Spanje was zwaar en werd gekenmerkt door ziekte, gevangenschap en onzekerheid. Na zijn terugkeer in Nederland leefde hij nog drie jaar. Zijn leven weerspiegelt de moeilijke omstandigheden van Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog en de nasleep daarvan tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)