Nicolaas Daniel Sondorp

Nicolaas Sondorp vertrok in mei/juni 1937 vanuit Haarlem naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog. Hij was aanvankelijk sergeant-ziekenverpleger in een ziekenhuis nabij het front bij Saragossa, maar werd later luitenant en werkte als verpleger bij de XIIde Brigade van de Internationale Brigades, ook wel bekend als de Hollandse brigade of de Zeven Provinciën. Sondorp was communist en ging vrijwillig naar Spanje, vermoedelijk samen met zijn vriend Jan Pieter Bismeijer. Tijdens de slag bij de Ebro in 1938, een van de belangrijkste en zwaarste veldslagen van de oorlog, was Sondorp actief als verpleger. Hij maakte deel uit van het medische team dat de gewonden verzorgde te midden van hevige gevechten waarbij de fascistische troepen meerdere aanvallen uitvoerden. De situatie was zwaar; kapitein Hollander Piet verloor meer dan zeventig van zijn mannen, terwijl hij zelf nog vijftig overhield. Het verdere lot van Sondorp bleef lange tijd onduidelijk, maar uit een politiebericht van oktober 1951 blijkt dat hij op 26 september 1938 in een ziekenhuis in Moya, nabij Barcelona, is overleden aan tyfus. Dit gebeurde vlak voor de terugtrekking van de Internationale Brigades uit Spanje. Zijn vrouw Adriana Hoffman bevestigde dat hij tot het einde toe in Spanje bleef, trouw aan zijn overtuiging en inzet voor de strijd tegen het fascisme.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)