Gerrit Post

Gerrit Post was de oudste van drie kinderen, maar zijn jongere broers of zussen overleden vroeg. Zijn moeder stierf toen hij twaalf was. In januari 1937 vertrok hij samen met zijn vriend Derk Boeve naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog. Ondanks hun werkloosheid wisten ze via de verkoop van Gerrits rijwiel een paspoort te verkrijgen. Gerrit, zoon van een communist, wilde elders werk vinden en koos er vrijwillig voor om te vechten tegen het fascisme. In Spanje werkte hij aanvankelijk als monteur in een garage in Albacete, waar hij legerauto’s repareerde. Vanaf juni 1937 diende hij als chauffeur bij verschillende eenheden van de Internationale Brigaden, waaronder het 1e bataljon van de 13de Brigade en later de staf van de 11de Brigade. Hij was actief aan het front in Levante en tijdens de Slag aan de Ebro. Eind 1938 keerde hij terug naar Nederland toen de Internationale Brigaden werden ontbonden. Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog hielp Gerrit Post verschillende personen aan vuurwapens, hoewel de details van zijn illegale activiteiten onbekend blijven. Na de oorlog runde hij een rijwielstalling in het centrum van Deventer, een zaak die na het overlijden van zijn schoonvader volledig op zijn naam kwam, maar niet meer goed draaide. Gerrit bleef lid van de Communistische Partij en was lezer van het communistische dagblad De Waarheid. Zijn echtgenote was niet communistisch georiënteerd. Gerrit Post werd door kennissen en informanten omschreven als betrouwbaar, plichtsgetrouw en politiek betrokken, met een sterke kameraadschap tijdens zijn tijd in Spanje. Zijn leven weerspiegelt de inzet van Nederlandse vrijwilligers in de strijd tegen het fascisme en hun rol in het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)