David Adrianus (Daaf) Vergouwe

VERGOUWE (David Adrianus, roepnaam Daaf), geboren te Rotterdam op 24 september 1913. Hij woont met echtgenote en twee kleine kinderen (de jongste is bijna 3 maanden) in Rotterdam op het adres Hillevliet 149. Wanneer op 10 november 1944 daar de razzia plaatsvindt is Daaf 31 jaar oud. Het afscheid nemen, vooral van de kinderen, valt zwaar. Via een rijnaak gaat het naar Amsterdam en vervolgens naar Kampen. De angst voor Engelse luchtaanvallen blijkt ongegrond. Daaf en de anderen denken dat ze moeten werken aan de IJssellinie en dat ze voor kerst wel weer thuis zijn. Maar de werkelijkheid is anders: met de trein worden ze naar Dresden gebracht. De treinreis is belabberd: nagenoeg geen ruiten in de trein, in coupé’s voor 16 personen worden 36-40 mannen gepropt en 76 uur zonder eten en drinken. In Dresden zijn de omstandigheden belabberd. Na een week worden de mannen ondergebracht in Pirna (Saksen), gelegen aan de Elbe. De mannen moesten werken voor de firma Funke & Co, voor het uithouwen van een benzinefabriek in de bergen. Het werk is zwaar, zeker ‘s nachts buiten werken bij stevige vorst (soms 18-20 graden), het eten bestaat vooral uit soep en een er is chronisch slaaptekort. Als Daaf zich fysiek voelt afglijden leent hij eerst geld om eten te kunnen kopen en later verkoopt hij zijn ringen. Zijn trouwring levert 10 kg brood op. Hij denkt dat zijn vrouw dat wel zal kunnen begrijpen. Na het zware bombardement op Dresden (nacht van 13-14 februari 1945; ongeveer 25.000 doden), moeten de mannen in die dodenstad puinruimen en lijken bergen. De werkgever komt zijn loonverplichtingen slecht na, zodat Daaf een “bijbaantje” neemt met het stoppen van kousen en ander naaiwerk. Hij wordt zelfs aangesteld als “kleermaker in binnendienst”. En wanneer hij ook het baantje krijgt om brood, worst en dergelijke af te wegen en te verdelen, krijgt Daaf het steeds beter. Mede vanwege het oprukkende Russische Leger besluiten Daaf en enkele kompanen de 850 km lange reis naar Rotterdam aan te gaan, dwars door de frontlinies. Het is dan 24 april 1945. Als ze enkele dagen en 145 km verder zijn, komen ze aan in Meerane, waar ze de bevrijding meemaken. De reis naar Rotterdam, via Saarbrücken en Maastricht, duurt lang.

Bron: Stadsarchief Rotterdam