Goitzen van der Slacht

SLACHT van der (Goitzen), geboren te Grootegast op 8 april 1904. In september 1925 verhuist hij van Hillegersberg naar Rotterdam. Hij trouwt in 1935 en woont in 1944, vermoedelijk alleen, in de Rotterdamse wijk Middelland, op het adres Beukelsdijk 7a. In april 1945 vindt de officiële echtscheiding plaats. Bij de razzia van 11 november 1944 wordt Goitzen opgepakt, hij is dan 40 jaar en leraar middelbaar onderwijs. Vrijwel direct moet hij naar het in aanbouw zijnde Belastingkantoor aan de Puntegaalstraat. Rond 19:30 uur moet hij met een groep mannen, onder strenge bewaking van Oostenrijkse soldaten, lopend naar Station Rotterdam-Zuid (naast het Feijenoord stadion), waar zij in een goederentrein (veewagen) worden gestouwd die rond middernacht vertrekt. Het is pikdonker in de wagon en dat leidt tot nogal wat ongemakken. Na een reis van vijf dagen en nachten, via onder meer Amsterdam, Haarlem en Weesp, komen de mannen in de vroege nacht van 16 op 17 november 1944 aan in Blankenheim, dat zo’n 90 km ten westen van Koblenz ligt. Het is er koud en er ligt sneeuw. Het Gemeinschaftslager, dichtbij het station, is afgezet met prikkeldraad. Vanaf september 1944 is het Lager voor alle gebruik ongeschikt verklaard, vanwege een besmettelijke ziekte die er geheerst had. Toch wil men de mannen daarin onderbrengen. De barakken zitten vol met wandluizen en het is er een grote troep. De mannen weigeren daarin te slapen en gebruiken voor zo’n vijf weken de eetzaal als slaapplaats. Al snel vernemen zij dat een jonge wachtmeester van de politie gestorven is aan difterie, ook zijn er 30 tbc-patiënten in de groep. Goitzen staat onder controle voor longtuberculose en pleuritis. Veel werk is er niet, maar wat er gedaan moet worden is zwaar. Op een zeker moment wordt, op ongeveer tien meter van het Lager, een trein neergezet. Het gerucht gaat dat er munitie in zit en wanneer vliegtuigen lichtkogels uitwerpen, vluchten de mannen het bos in, ondanks dat het er zeer hard vriest. Later keren de mannen terug en krijgen zij bezoek van een hoge SS-officier. Hij geeft de mannen een compliment; hij vindt de mannen dapper dat ze hun diensten verrichten onder bommenregen en kogelvuur. Een half uur later moeten de mannen het Lager, dat wordt opgeheven, verlaten. Het is 1 februari 1945 en de mannen moeten lopend naar Keulen; onder de zware omstandigheden lopen ze hun voeten kapot. In Keulen moeten de mannen vermoedelijk verdedigingsschansen opwerpen. Ze hebben het daar heel slecht vanwege de vele bombardementen, het slechte eten en de slechte behandeling. Vijf jongens die stelen omdat ze zo'n honger hebben, worden opgehangen. Vermoedelijk bereikt Goitzen in mei/juni 1945 veilig Rotterdam. Na de oorlog trouwt hij voor de tweede keer. Op 7 augustus 1975 overlijdt Goitzen in Rotterdam, 71 jaar oud.

Bron: Stadsarchief Rotterdam