Lubertus Brink

Ook bekend als: Bert

Lubertus Brink is op 7 december 1922 in Amersfoort geboren. Ze wonen aan een kanaal, en Bert gaat met zijn kano naar school. Na het MULO-b examen gaat hij in september 1939 naar de Kweekschool voor de Zeevaart in Amsterdam. Hij krijgt een opleiding tot marconist en kan, nadat hij in 1942 zijn stuurmansexamen heeft gehaald, bij de Maatschappij Nederland gaan werken. Als 3de stuurman begint hij 19 juni 1942 op de coaster Fidusia. In september wordt hij overgeplaatst op de Nisi Deo, die in Delfzijl ligt en nog niet door de Duitsers is gevorderd. Tijdens deze periode vaart hij vier keer naar Zweden (met tulpenbollen). In Noorwegen halen ze straatstenen op voor de stad Groningen. Op 1 september 1942 vertrekt de 20-jarige Bert uit Delfzijl. In Stockholm meldt hij zich bij consul A.M. de Jong om zijn ontsnappingsplannen te bespreken. De Jong raadt hem aan op de Nisi Deo te blijven tot de laatste haven in Zweden. Hij deserteert op 1 oktober 1942 in Stocka en neemt de trein naar Stockholm. Daar meldt hij zich bij consul A.M. de Jong en tekent hij (als 109de Zwedenganger) zijn vrijwilligersverklaring. Daarna wordt hij in de Noors houthakkerskamp in de bergen bij Djurlången ten NW van Stockholm tewerkgesteld. Behalve twee Polen is Bert de enige niet-Noor in het kamp. Op een dag krijgt hij te horen dat hij naar Stockholm moet komen. Een bevriend echtpaar geeft hem geld voor de trein. Op 8 februari 1943 zit hij voor het eerst in een vliegtuig als de BOAC hem met een paar jongens naar Schotland vliegt. Hij wordt op de Patriotic School en op Eaton Square verhoord, en vervolgens op 1 maart 1943 met vier anderen door koningin Wilhelmina ontvangen. Hij wordt ondergebracht in het Ambassadors Hotel. Op 25 februari wordt hij aan de koopvaardij toegewezen en in Liverpool geplaatst op het schip de 'Meerkerk', daarna op de 'Philips Wouwerman' en daarna op de 'Marpessa', een tanker van Shell. Zo neemt hij deel aan diverse konvooien naar de Verenigde Staten en de Middellandse Zee. Op een dag ontmoet hij in de trein de Engelse Peggy Puleston. Op 28 februari 1946 keert hij naar Nederland terug. Met Peggy neemt hij de veerboot, de Batavier II. Ze trouwen in 1947 en krijgen twee zonen. Bert blijft bij Shell. Hij vaart enkele jaren voor de koopvaardij naar Zweden en bezoekt regelmatig vrienden in Stockholm. Uiteindelijk wordt hij gezagvoerder op een mammoettanker. In 1973 laat Shell hem scheepsbouwkunde in Delft studeren. Daarna werkt hij als scheepsbouwkundig ingenieur, ook voor Shell. Hij woonde in Den Helder en is op 1 februari 2019 overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders