Bernard Jansen

Bernard Jansen is in 1889 in Hulst geboren. Hij gaat werken bij de Zeeuws-Vlaamsche Trammaatschappij (ZVTM) en bezorgt Jansen post en pakjes in Hulst. Als hij zijn rijbewijs heeft gehaald, wordt hij chauffeur op een postwagen. Op 29 april 1914 trouwt hij met Sophia Maria de Bruijn. Ze wonen op de Asschwef, vlakbij de Marechaussee kazerne, en krijgen vier kinderen, Josephina (Jos), tweeling Henri (Arie) en Désiré (Dees) en Maria. Als vluchtende Marechaussees op 13 mei 1940 in Hulst komen, moet hij zijn vrachtwagen uit de remise halen. Zijn vrachtwagen wordt door de Marechaussee gevorderd en hij wordt ingedeeld bij de Nederlandse Motordienst. Hij brengt enkele mannen naar het station, waar hij de volgende dagen stand-bye is. Op 17 mei gaat hij met een konvooi van 33 bussen en 383 marechaussees naar Sluis. Ze steken de grens over en rijden via Brugge, Gravelines en Abbeville door naar Nantes, waar ze 24 mei aankomen. Op 27 mei bereiken ze Caen, waar het overvol is. Pas op 15 juni kunnen ze aan boord van de Flensburg de oversteek naar Engeland maken. Op 17 juni is er even paniek, de Flensburg wordt achtervolgd door een Duitse onderzeeboot, maar ze ontkomen en bereiken de haven van Falmouth, Cornwall. Op 19 juni vertrekken ze naar Newport, waar de wagens achtergelaten worden. Iedereen wordt naar de Prinses Irene Brigade in Portcawl gebracht. Eind 1941 wordt Bernard overgeplaatst naar Stubbinghouse, de residentie van de koningin in Maidenhead. Hij wordt keukenhulp (onder Gerrit Klifman) en moestuinknecht. Hij maakt de ochtendthee voor de dienstdoende Marechaussees en het scheerwater voor de prins. Zijn gezondheid gaat achteruit. Hij krijgt maagkanker en wordt opgenomen in het Canadese Militaire Hospitaal in Taplow-Hill. Tweemaal heeft de koningin hem daar bezocht. Hij is op 28 maart 1944 overleden. Hij is op het Nederlandse ereveld in Mill Hill begraven.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders