Marius Vincentius Cornelis Slootmans

Marius Slootmans groeide op in een groot gezin in Amsterdam en werkte aanvankelijk als schilder, kelner en in het transport. Na zijn militaire dienst sloot hij zich in 1932 aan bij de Communistische Partij Holland (later CPN) en werd actief in de Internationale Rode Hulp, die Duitse communisten steunde. Na het einde van zijn eerste huwelijk vertrok hij in 1937 naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog. Als 38-jarige was hij een van de oudste Nederlandse vrijwilligers in de Internationale Brigades. Hij werkte eerst als chauffeur in het hoofdkwartier in Albacete en later bij de ambulancedienst van de XIe Brigade. Door ziekte keerde hij in augustus 1938 terug naar Nederland, zonder dat de autoriteiten op de hoogte waren van zijn verblijf in Spanje, waardoor hij zijn Nederlandse nationaliteit behield. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is niet bekend of Slootmans actief was in het verzet. Na de oorlog bleef hij politiek betrokken als lid van de CPN, de Vereniging Nederland-USSR en het vakverbond EVC. In 1951 hertrouwde hij en kreeg hij vijf kinderen. Hij werkte tot zijn pensioen als taxi- en transportchauffeur, onder andere bij de Amsterdamse Rijtuig Maatschappij. Zijn leven kenmerkte zich door zijn inzet voor linkse idealen en zijn deelname aan een van de belangrijkste conflicten van de 20e eeuw, de Spaanse Burgeroorlog.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)