Maurits Stevens

Maurits (Maup) Stevens was een Nederlandse anarchist die vanaf de jaren twintig actief was in diverse anarchistische jongerenorganisaties en bladen zoals De Moker en De Pook. Hij bekleedde verschillende functies, waaronder secretaris van de Internationale Antimilitaristische Vereniging en penningmeester van de Nederlandse Syndicalistische Federatie Overheidspersoneel. In 1929-1930 werd hij verdacht van betrokkenheid bij een complot tegen de Italiaanse kroonprins, maar een politieonderzoek wees uit dat hij niet betrokken was. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog verbleef Stevens in Barcelona, waar hij mogelijk werkte bij de censuur, hoewel dit onduidelijk blijft. Hij schreef artikelen voor de anarchistische krant De Arbeider. Na de Meidagen van 1937 werd hij gevangen gezet in het beruchte “Hotel Falcon”, een gevangenis waar politieke tegenstanders werden gemarteld. Dankzij hulp van de Schotse anarchiste Ethel MacDonald, zijn vriendin en medestrijder, wist hij te ontsnappen en werd hij in augustus 1937 Spanje uitgewezen. Terug in Nederland zette hij zijn anarchistische activiteiten voort en was hij voorzitter van de Sociaal Anarchistische Actie en bestuurder van de Verenigde Anarchistische Uitgeverij. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Stevens actief in het verzet. Hij bood onderduikers onderdak en hielp bij het vervalsen en verspreiden van persoonsbewijzen. Na de oorlog werkte hij als leraar Spaans en schreef hij samen met zijn broer Frits de roman Slavenkaravaan, over het illegale werk en de Duitse concentratiekampen. In 1947 was hij consulair ambtenaar voor Nicaragua. De Binnenlandse Veiligheidsdienst volgde hem in de jaren vijftig en omschreef hem als een teruggetrokken en ondoorgrondelijke man. Stevens trouwde tweemaal en had een zoon uit zijn eerste huwelijk.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)