Adrianus Arnoldus van Mil

MIL van (Adrianus Arnoldus), geboren te Kethel en Spaland op 14 december 1906. Hij trouwt in 1934 en woont in 1944 met zijn vrouw en zeven kinderen in het dan door Schiedam geannexeerde Kethel, op het adres Polderweg 254. Bij de razzia van 10 november 1944 wordt Adrianus opgepakt, hij is dan 37 jaar en veehandelaar. Mogelijk volgt hij dezelfde route als de ook in Schiedam opgepakte Lourens Sonneveld: via Delft, Altsted, Biemenhorst bij Bocholt naar Porz, waar de mannen in een fabriek verblijven en onder Amerikaans granaatvuur komen te liggen, om vervolgens een dag later via Eil naar Hoffnungsthal te vertrekken. Daar wordt een groep van zo’n 80 man ondergebracht in een paardenstal. Bij aankomst hebben verschillende mannen, onder wie Adrianus, al symptomen van vlektyfus. Deze zieke mannen worden overgebracht naar een veldhospitaal in een bos buiten het dorp, aangeduid als de “tyfusbarakken”. Twee mannen uit Den Haag nemen vrijwillig de verpleging van de zieken op zich. Op 6 april 1945, precies 100 jaar na de geboorte van zijn “oma Van Mil”, overlijdt de inmiddels 38-jarige Adrianus na een kort ziekbed in die barakken. Hij wordt in Rösrath begraven in een onbekend gebleven graf en wordt door de Oorlogsgravenstichting vermeld in haar gedenkboek 42 (een supplement op alle delen). Pas op 30 april 1953 wordt in Schiedam, op schriftelijke aangifte vanwege de Minister van Justitie, de overlijdensakte voor Adrianus opgemaakt. Dit duidt erop dat zijn lichaam nooit is gevonden. Kort na de bevrijding, op 19 juni 1945, wordt ter nagedachtenis van Adrianus een Heilige Uitvaartdienst gehouden in de Parochiekerk van de Heilige Jacobus de Meerdere in Schiedam-Kethel.

Bron: Stadsarchief Rotterdam