Caspar Balthasar Melchior Klaassens

Caspar Balthasar Melchior Klaassens, geboren op 6 januari, was de een na oudste van vijf kinderen uit een katholiek gezin uit Nijmegen dat in 1921 naar Eindhoven verhuisde. Rond 1937 woonde hij in Utrecht en was mogelijk getrouwd met kinderen, al is dat niet zeker. Zijn vader en oudere broer waren actief in de Communistische Partij Nederland (CPN), maar trokken zich in 1938 terug. In juni 1937 vertrok Caspar samen met twee andere mannen naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog. Zij lieten hun gezinnen achter zonder waarschuwing. Caspar en een van de mannen, De Kruijk, waren werkloos toen ze vertrokken. In maart 1939 vroeg Caspars vader bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken of zijn zoon gevangen zat in een kamp van Franco, maar dat werd ontkend. Kort daarna meldde De Kruijk, die gewond terugkeerde uit Spanje, dat Caspar waarschijnlijk al snel na aankomst in Spanje was gesneuveld. Zijn familie ontving nooit officiële berichtgeving over zijn lot, ondanks hun pogingen om informatie te verkrijgen. Na de oorlog werd er een dossier over Caspar Klaassens aangelegd door de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD), vermoedelijk vanwege zijn status als oud-Spanjestrijder en mogelijke extremistische connecties. Dit dossier werd in 1957 gesloten, waarschijnlijk omdat men niet op de hoogte was van zijn overlijden in Spanje. Caspar Klaassens’ leven werd sterk beïnvloed door de politieke onrust van zijn tijd, met zijn deelname aan de Spaanse Burgeroorlog als tragisch hoogtepunt, waarbij hij vroegtijdig om het leven kwam zonder dat zijn familie ooit duidelijkheid kreeg over zijn lot.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)