Frederik Kruimink

Ook bekend als: Fred Kruimink, Frits, Frederik Everhardus Kruimink

Frederik Everhardus (Frits) Kruimink (Oss, 12 november 1917 – Leidschendam, 7 augustus 2008) was een viceadmiraal van de Koninklijke Marine. Hij weigerde de erewoordverklaring te tekenen en werd daardoor krijgsgevangen genomen. Na niet minder dan 14 pogingen weet Kruimink uiteindelijk te ontsnappen uit Kamp Stanislau. Hij was hierna actief voor het verzet in verschillende landen.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl

Frederik Everhardus Kruimink is op 12 november 1917 in Oss geboren. Hij wordt 'de beer' genoemd en volgt samen met zijn broer de officiersopleiding aan het Koninklijk Instituut voor de Marine. Op 1 april 1940 wordt hij bevorderd tot luitenant ter zee der derde klasse.

Hij wordt opgeroepen om in juli 1940 de erewoordverklaring (document waarin staat dat hij loyaal zal zijn aan de Duitse bezetter) te komen tekenen in de marinekazerne (huidig Scheepvaartmuseum) in Amsterdam. Als hij aan de beurt is, verscheurt hij demonstratief de verklaring. Als krijgsgevangene wordt hij met de andere weigeraars naar Duitsland vervoerd, waar hij via Oflag VI A Soest en Oflag VIII C Juliusburg op 24 juli 1942 in het beruchte Oflag IV C Colditz belandt en ten slotte in kamp Stanislau.

Na veertien mislukte pogingen lukt het hem op 28 november 1943 met Ltz2 Charles Douw van der Krap, Barend Mulder en 2e luitenant genie KNIL W A Pückel uit Stanislau te ontsnappen. Dat gaat niet zonder moeilijkheden: vier meter onder de grond moet een gang onder een twee meter dikke muur worden gegraven. Ze vluchten in Duitse uniformen. Na omzwervingen in de Karpaten komt Frits in contact met Russische partizanen. Uiteindelijk weet hij Warschau te bereiken, waar hij enkele maanden met de Poolse ondergrondse samenwerkt. Via Berlijn komt hij in Brussel bij een Belgische verzetsorganisatie terecht. Onderweg wordt hij viermaal aangehouden door de Gestapo, onder meer in Venlo.

Na een maand moet hij noodgedwongen naar Parijs, omdat de Belgische organisatie door de Gestapo is opgerold. In Parijs wordt hij commandant van een verzetsgroep van de Forces Françaises de l'intérieur. Na de bevrijding van Parijs vliegt Kruimink met een Amerikaanse generaal naar Engeland, waar koningin Wilhelmina hem ontvangt in een audiëntie die twee uur duurt.

Op de Hr.Ms. Jacob van Heemskerck gaat hij naar Nederlands-Indië, waar hij les geeft op het Koninklijk Instituut voor de Marine (KIM). Daarna werkt hij in Amerika en als liaisonofficier in Singapore. In 1962 wordt hij commandant van de Hr.Ms. Groningen, waarmee hij een vlootbezoek aan de West en Nieuw-Guinea brengt. Daarna wordt hij als kapitein ter zee commandant van de kruiser Hr.Ms. De Ruyter en dan als schout-bij-nacht inspecteur onderwijs der zeemacht. Tenslotte is hij als vice-admiraal vlagofficier personeel. Hij gaat in 1973 met pensioen.

Na zijn militaire loopbaan wordt hij coördinator Inlichtingen- en Veiligheidsdienst bij het Ministerie van Algemene Zaken.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders