Arie Jan Hendrik Verweij

Arie Verweij, geboren in een arbeidersmilieu in Rotterdam, was een toegewijd communist en vakbondsman die in de jaren dertig vanwege zijn politieke activiteiten op een zwarte lijst terechtkwam en werkloos raakte. Na de machtsovername van Hitler hielp hij vluchtelingen uit Duitsland, ondanks het gevaar van fascistische infiltratie. In 1936 vertrok hij naar Spanje om te vechten in de Spaanse Burgeroorlog, samen met andere Rotterdamse revolutionairen. Hij raakte al snel gewond aan zijn linkerhand en werd uiteindelijk gerepatrieerd en in Parijs verzorgd. Terug in Nederland zette hij zich in voor hulp aan Spaanse Republikeinen en hield hij zijn deelname aan het gevecht geheim om problemen met de autoriteiten te vermijden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat Verweij grotendeels ondergedoken en was actief in het verzet. Na de oorlog hervatte hij zijn werk in de Rotterdamse haven en bleef hij betrokken bij vakbondsacties. Ook bleef hij zich inzetten voor Spanje, onder meer als penningmeester van het Comité Vrij Spanje, omdat hij vond dat het fascisme met Franco nog niet verslagen was. Zijn politieke overtuigingen waren diepgeworteld in een lange traditie van sociale rechtvaardigheid en gelijkheid. Verweij werd door de Binnenlandse Veiligheidsdienst na de oorlog gevolgd en zou in 1948 afstand hebben gedaan van de Communistische Partij Nederland, terwijl hij zijn idealen bleef uitdragen. Zijn familie herinnert hem als een beschermende vader en principieel man, die ondanks emotionele kwetsbaarheid zijn idealen trouw bleef tot het einde van zijn leven.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)