Herman Evert Schregardus

Herman Schregardus groeide op in de Amsterdamse Pijp en begon na zijn opleiding een rijwielhandel en later een elektronicazaak. In december 1936 vertrok hij naar Spanje, vermoedelijk vanwege werkloosheid, en verbleef daar tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Hoewel hij verklaarde niet tot de Internationale Brigaden te behoren en nooit militaire kleding te hebben gedragen, werkte hij volgens sommigen in het wapenarsenaal van de Internationale Brigaden in Albacete. Hij kreeg verlof en verbleef enige tijd in Barcelona, keerde daarna kort terug naar Nederland, maar probeerde opnieuw naar Spanje te gaan. Uiteindelijk keerde hij in augustus 1937 definitief terug naar Nederland. Volgens een andere bron weigerde hij naar het front te gaan en kreeg hij een ondersteunende functie bij de basis in Albacete. In maart 1937 vroeg hij repatriëring aan en werd hij als ongewenst element uit Spanje gezet. In oktober 1939, inmiddels korporaal en gemobiliseerd, verklaarde Schregardus aan de Amsterdamse politie dat hij het communisme had afgezworen en democratische beginselen aanhing. De officier van justitie kon echter niet bewijzen dat hij daadwerkelijk in Spaanse krijgsdienst was geweest. Op persoonlijk vlak kende Schregardus ook turbulentie: hij scheidde in 1938 van zijn vrouw, maar trouwde een jaar later weer met haar. Na de Tweede Wereldoorlog woonde hij in de Transvaalbuurt in Amsterdam. Zijn leven weerspiegelt de complexe politieke en sociale omstandigheden van zijn tijd, met betrokkenheid bij de Spaanse Burgeroorlog en een veranderende houding tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)