Hubertus Hendrikus de Vries

VRIES de (Hubertus Hendrikus, roepnaam Bep), geboren te Rotterdam op 27 november 1920. Zijn vader overlijdt in juni 1941. Bep blijft achter met zijn moeder, een acht jaar oudere en inmiddels getrouwde broer en een bijna zeven jaar jongere broer. De kappers- annex sigaren- en parfumerieënzaak van de vader wordt voortgezet door Bep. Hij is kostwinner voor zijn moeder en jongere broer. Het gezin woont in 1944 in de Rotterdamse Afrikaanderwijk, op het adres Hillestraat 70a. Bij de razzia van 10 november 1944 wordt de 23-jarige Bep opgepakt, samen met zijn jongere broer Henny. Via het Feijenoord stadion moeten zij naar de Nassaukade, waar de rijnaken klaarliggen. Via Amsterdam en het IJsselmeer gaat het transport naar Kampen en dan moeten de broers met honderden lotgenoten lopend naar Kamp Wezep, een mars van drie à vier uur. Op 19 november 1944 vertrekt een overvolle trein met 1.500 Rotterdamse razziaslachtoffers met als eindbestemming Sudweyhe bij Bremen. Bep en zijn broer zitten in de eerste coupé van de tweede wagon. Op 20 november 1944, ’s nachts om omennabij 02:45 uur, botst die trein op het station van Bad Zwischenahn (nabij Oldenburg) op een daar stilstaande locomotief. De eerste wagon schuift over de tweede wagon, en Bep raakt bekneld en ernstig gewond. Met de woorden “ik red het niet”, geeft hij nog wel zijn horloge en portefeuille aan zijn broer, die een van de twee mannen is die in dezelfde coupé het ongeluk overleven. Een Rode Kruistrein is in de buurt, er kan onmiddellijk hulpverleend worden. Bep wordt overgebracht naar het Peter Friedrich Ludwigs Hospital in Oldenburg. Daar overlijdt hij ’s avonds om 9 uur, precies een week voor zijn 24e verjaardag. Nadat hij eerst is begraven op het Neuer Friedhof in Oldenburg, wordt hij in maart 1953 herbegraven op het Nederlands Ereveld in Bremen.

Bron: Stadsarchief Rotterdam