Theo van Lier

Ook bekend als: Theo Johan Antoine Marie van Lier

Theo Johan Antoine Marie van Lier (Heerlen, 11 mei 1916 - Den Haag, 6 juni 1992) was een politicus en tijdens de bezetting actief voor verzetsgroep Groep Albrecht. Van 1943 tot zijn arrestatie in 1944 was hij leider van de spionagegroep. Na de oorlog heeft Van Lier naam gemaakt als Partij van de Arbeid (PvdA)-politicus en minister.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl

Theo Johan Antoine Marie van Lier is op 11 mei 1916 in Heerlen geboren. Hij vervult zijn militaire dienstplicht bij het Wapen der Artillerie en wordt opgeleid aan de School Reserve Officieren in Ede. Na zijn diensttijd werkt hij bij het Gewestelijk Arbeidsbureau, als plaatsvervangend directeur in Nijmegen van 1 april 1941 tot 15 december 1944, later in Apeldoorn, Dordrecht en weer in Nijmegen. Van maart 1943 tot april 1944 is hij tevens lid van de Spionagegroep Albrecht.

Met zijn broer Jan, Henk de Jonge, Dirk Leen en twee machinisten pakt hij in de haven van Scheveningen van de Duitsers een Schnellboot af om naar Engeland over te steken, maar de motor van de boot weigert Ze ontsnappen en hij meldt zich weer bij Albrecht. Nadat Henk de Jonge gevangen is genomen, wordt hij tijdelijk leider. Hij organiseert koeriersdiensten, die met grote regelmaat informatie op microfilms afleveren. Hij wordt eind april 1944 gearresteerd als hij een vierde poging waagt om naar Engeland over te steken en daarbij twee belangrijke personen (Lourens Baas Becking en Victor Henri Rutgers) wil overbrengen. Hij wordt veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf maar keert na de oorlog naar Nederland terug. Bij Albrecht wordt hij na zijn arrestatie opgevolgd door Kees Brouwer.

Op 14 december 1949 wordt Van Lier benoemd tot Ridder der Militaire Willems-Orde. In 1960 wordt Van Lier eervol ontslagen uit de militaire dienst. Na de oorlog vervolgt hij zijn loopbaan als directeur van het Gewestelijk Arbeidsbureau, eerst in Apeldoorn, daarna in Dordrecht en weer in Nijmegen. Hij verlaat, beïnvloed door de Doorbraakbeweging en de Nederlandse Volksbeweging, de confessionele RKSP en wordt op 9 februari 1946 lid van de PvdA. Hij is lid van de Tweede Kamer van 15 juli 1952 tot 1 september 1973. Hij maakt ook deel uit van de Parlementaire enquêtecommissie die het regeringsbeleid in de Tweede Wereldoorlog onderzoekt. In de jaren zestig vormt hij met Harry Peschar het secretarisduo van de PvdA-fractie. In 1971 bekleedt hij de functie van minister van Sociale Zaken in het Schaduwkabinet-Den Uyl van PvdA, D66 en PPR. Na zijn Kamerlidmaatschap is hij tot 1986 lid van de Raad van State. 

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders