Rubertus van Dregt

Rubertus van Dregt, geboren rond 1911 in Amsterdam, was in de jaren dertig een actief vakbondsleider en topkorfballer. Hoewel zijn naam voorkomt op de lijst van buitenlandse gevangenen in het Spaanse burgeroorlogkamp San Pedro de Cardena in 1938, was hij daar nooit zelf. Zijn identiteit werd geleend door Alfred Richter, een Duitse communistische activist en schrijnwerker die op de vlucht was voor het naziregime. Richter gebruikte Van Dregts paspoort om illegale antifascistische activiteiten vanuit Nederland naar Duitsland te organiseren en vocht later in de Spaanse Burgeroorlog bij de Internationale Brigades. Na gevangenneming door Franco’s troepen werd Richter geregistreerd als Van Dregt, wat hem beschermde tegen deportatie naar Duitse concentratiekampen. In 1942 kreeg Richter via de Nederlandse ambassade een nieuw paspoort op Van Dregts naam en werd hij met andere Nederlandse Spanjestrijders naar Curaçao gebracht, waar hij in een interneringskamp terechtkwam. Pas in 1947 keerde hij terug naar Duitsland en vestigde zich later in de DDR. De echte Rubertus van Dregt bleef in Nederland en werkte tijdens de Duitse bezetting in Frankrijk, waar hij contact hield met het ondergrondse verzet. Na de oorlog keerde hij terug naar Amsterdam en verhuisde in 1953 naar Wolfheze, waar hij trouwde en een huis bouwde. Hij woonde daar tot zijn overlijden in 1998. Zijn vrouw woonde er naar verluidt nog in 2012. Deze levensgeschiedenis toont een bijzondere verwarring van identiteit tijdens de turbulente jaren van de Spaanse Burgeroorlog en de Tweede Wereldoorlog, waarbij Van Dregts naam onbedoeld een rol speelde in het antifascistische verzet.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)