Johan Verberg

Johan Verberg werd geboren op 21 december 1901 in Sluis, Zeeuws-Vlaanderen. Na het overlijden van zijn moeder toen hij 17 was, verhuisde hij naar Delft, waar hij als magazijnbediende in een gereedschapswinkel werkte. Politiek actief werd hij lid van de Communistische Partij Nederland (CPN) en stelde zich in 1935 verkiesbaar voor de gemeenteraad. In 1937 vertrok Verberg naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog. Hij arriveerde op 14 juni en werd na een korte training ingedeeld bij de Internationale Brigades, eerst in de XIde brigade en later, na een reorganisatie, in de XIIIde brigade. Hier kreeg hij de bijnaam "The Dutch" en vocht samen met andere Nederlandse vrijwilligers. In september 1937 deserteerde Verberg, waarna hij snel werd gearresteerd en naar een strafcompagnie in Barbastro werd gestuurd. Deze eenheden voerden gevaarlijke taken uit, zoals het graven van loopgraven en het aanleggen van prikkeldraadversperringen, vaak onder vijandelijk vuur. Na het instorten van het Aragonfront werd hij waarschijnlijk overgebracht naar een gevangenis in Ripoll, Catalonië. Op 1 april 1938 werd hij daar doodgeschoten, mogelijk tijdens een poging tot ontsnapping. Verbergs leven kenmerkte zich door zijn politieke idealen en zijn inzet in de strijd tegen het fascisme tijdens de Spaanse Burgeroorlog, hoewel zijn desertie en tragische einde een schaduw wierpen over zijn militaire loopbaan.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)