Marinus Henricus Riem

Marinus Riem woonde in 1933 op een binnenvaartschip en verhuisde in 1934 met zijn gezin naar de Amsterdamse arbeidersbuurten, waar hij het Jordaanoproer meemaakte, een hevige volksopstand tegen de hoge werkloosheid en verlaging van uitkeringen. In juni 1937 vertrok hij naar Spanje om te vechten in de Spaanse Burgeroorlog bij de Internationale Brigades. Hoewel hij aanvankelijk gedeserteerd was en gevangen zat, keerde hij terug naar het front als moedige ziekendrager tijdens het Ebro-offensief. Hij toonde grote moed en spijt over zijn desertie, maar sloot zich niet aan bij de Communistische Partij van Spanje, omdat hij zichzelf niet waardig achtte. Politiek was hij aanvankelijk niet georganiseerd, maar ontwikkelde zich tot een actieve antifascist. Na zijn terugkeer uit Spanje werd hij in 1942 door het Amsterdamse arbeidsbureau tewerkgesteld in Duitsland, waar hij tot 1945 als matroos op de Rijnvaart werkte. Na de Tweede Wereldoorlog vestigde hij zich in de Amsterdamse Pijp en werkte in diverse beroepen, waaronder bouwvakker, schipper en bakker. Zijn verleden als oud-spanjestrijder leidde in 1954 tot een onderzoek door de Nederlandse inlichtingendienst (BVD), mede vanwege zijn abonnement op het communistische dagblad De Waarheid. Pas in 1965 kreeg hij zijn Nederlandse nationaliteit officieel terug. Marinus Riem’s leven weerspiegelt de turbulente geschiedenis van de jaren dertig en veertig, met betrokkenheid bij belangrijke conflicten en een voortdurende strijd voor zijn idealen.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)