Adrianus Josephus van Hintum

Ook bekend als: Adriaan van Hintum

Adriaan wordt geboren op 12 maart 1925 in Berghem. Opgeroepen voor de dienstplicht, meldt hij zich bij de Koninklijke Landmacht in de Cort Heiligerskazerne in Bergen op Zoom. Daar wordt hij als soldaat ingedeeld bij het 3e bataljon van het 3e Regiment Infanterie, onderdeel van de 7 December Divisie. Vanwege het losgebarsten geweld van de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd wordt Adriaan met zijn eenheid naar Nederlands-Indië gezonden om er de rust en het Nederlandse gezag te herstellen. Op 26 september 1946 vertrekt hij aan boord van het motorschip Kota Agoeng naar de Oost, waar hij na een maand aan land gaat in Medan op Sumatra. Adriaans bataljon betrekt posten in en rondom Belawan en Medan en wordt vanaf januari 1947 ook ingezet bij militaire acties. Ook krijgt het dan de beveiliging van de weg Mabar-Poeloeh Brayan toegewezen. Adriaan trouwt tijdens zijn verblijf in Indië ‘met de handschoen’ (op afstand) met mejuffrouw Van de Watering uit Roosendaal. Al na enkele maanden openbaart zich bij Adriaan een, naar wat later zou blijken, ernstige ziekte. Voor behandeling wordt hij opgenomen in het militair hospitaal in Batavia, maar in de zomer van 1947 wordt hij aan boord van het hospitaalschip Groote Beer terug naar Nederland gezonden voor verdere behandeling. Begin augustus is hij weer terug bij zijn familie, onder andere om zijn huwelijk wettelijk te bekrachtigen. Enkele dagen later wordt hij opgenomen in het militair hospitaal Oog in Al in Utrecht. Alle behandelingen ten spijt, blijft zijn toestand verslechteren; hij overlijdt op 3 november 1947 in het hospitaal. Adriaan is 22 jaar geworden, het slachtoffer van bijnierkanker, zoals uit het ziekenhuisrapport blijkt. Drie dagen later wordt hij begraven op de Rooms-katholieke begraafplaats in Roosendaal.

Bron: Brabantse Gesneuvelden