Eduardus Johannes Carolus van Weelen

Eduardus van Weelen vertrok in 1924 naar Canada, waar hij een jaar verbleef. In 1927 keerde hij terug naar Rotterdam vanuit New York en in 1935 kwam hij opnieuw aan in Rotterdam, ditmaal vanuit Norfolk, Verenigde Staten. In januari 1937 vertrok hij naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog. Volgens getuigen zat hij eerst bij de 14de en later bij de 15de Internationale Brigade. Tijdens zijn dienst deed hij een poging tot desertie, waarna hij werd toegewezen aan een arbeidscompagnie. In augustus 1937 werd hij gerepatrieerd naar Nederland. Over zijn leven na de Spaanse Burgeroorlog en zijn rol tijdens de Tweede Wereldoorlog is weinig bekend. Wel is duidelijk dat hij na de oorlog als havenarbeider werkte en lid was van de EenheidsVakCentrale (EVC), een vakbond verbonden aan de communistische partij. In 1950 viel hij op doordat hij op 4 en 5 mei afwezig was van zijn werk. In 1953 gaf hij tegenover de politie aan zijn lidmaatschap van de EVC te hebben opgezegd vanwege zijn verzoek tot naturalisatie. In 1954 werd zijn naam genoemd in een onderzoek van het Ministerie van Binnenlandse Zaken naar personen die hadden deelgenomen aan de Spaanse Burgeroorlog, waarbij ook werd vermeld dat hij het communistische dagblad De Waarheid las. Eduardus van Weelen’s leven kenmerkt zich door zijn betrokkenheid bij internationale conflicten en zijn verbondenheid met linkse vakbondsorganisaties in de naoorlogse periode.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)