Egbert Zoetebier

Egbert Zoetebier groeide op in Schoonebeek, Drenthe, in een groot gezin dat door vroeg overlijden van meerdere kinderen werd getroffen. Na het overlijden van zijn ouders werd hij op jonge leeftijd opgenomen bij familie. Als jongvolwassene verhuisde hij naar Emmen en werkte als huisschilder. Hij trouwde met Annigje Knol en kreeg drie kinderen; het gezin woonde op verschillende plekken in Nederland, waaronder Amsterdam. In oktober 1937 vertrok Zoetebier naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog als vrijwilliger bij de Internationale Brigades. Hij werd ingedeeld bij de Thälmannbatterij, een onderdeel van de 3de Artilleriegroep, waar hij bekendstond als een dappere en gedisciplineerde soldaat. Tijdens het Aragon-offensief in 1938 moest zijn eenheid zich terugtrekken richting Valencia, een zware en barre tocht die later werd beschreven door een politiek-commissaris. Na het opheffen van de Internationale Brigades in september 1938 keerde Zoetebier uiteindelijk begin 1939 terug naar Nederland, na een periode van internering in Frankrijk. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij in 1942 door het arbeidsbureau gedwongen om in Duitsland te werken, waar hij als chauffeur werkte voor het Reichsverkehrsministerium in Berlijn. Na de oorlog keerde hij terug naar Amsterdam, waar hij in aanraking kwam met de politie vanwege zwarthandel tijdens de hongerwinter. In 1941 was hij gescheiden van zijn eerste vrouw en trouwde in 1952 met Aartje Anthonia Veenhof. In 1955 kreeg hij zijn Nederlanderschap terug, samen met andere Spanjestrijders. Hij overleed op 71-jarige leeftijd in Amsterdam-Zuid, na kort nog in zijn geboortedorp te hebben gewoond.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)