Jan van de Schuur

Jan van de Schuur verloor zijn vader toen hij nog geen jaar oud was en groeide op in verschillende plaatsen in Nederland. Hij had alleen lager onderwijs gevolgd en werkte aanvankelijk als smidsleerling en later als mecanicien. In januari 1937 vertrok hij samen met twee anderen naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog, waar hij werkte aan de reparatie van legerauto’s. Van de Schuur vocht waarschijnlijk aan het front en raakte gevangen. In juli 1942 werd hij vrijgelaten uit een Spaans krijgsgevangenenkamp, waar hij vanwege ziekte op de ziekenzaal had gelegen. Na zijn vrijlating sloot hij zich aan bij een groep Nederlandse interbrigadisten en vluchtelingen die Spanje verlieten en via Trinidad en Curaçao naar Canada reisden. Daar werden zij opgenomen in de Prinses Irene Brigade, een Nederlandse militaire eenheid in ballingschap. In 1944 trad Jan over naar de Nederlandse marine, waar hij tot 1946 diende. In die periode was hij getrouwd met een Britse vrouw. Na de Tweede Wereldoorlog keerde Jan van de Schuur terug naar Nederland en vestigde zich in Warmond. In 1948 kreeg hij zijn Nederlandse nationaliteit terug en werd hij als loodgieter geregistreerd. Kort daarna verhuisde hij met zijn vrouw naar Engeland, waar hij een technisch bedrijf begon. Jan van de Schuur’s leven werd sterk bepaald door zijn deelname aan de Spaanse Burgeroorlog en zijn rol in de Tweede Wereldoorlog, waarin hij als interbrigadist en marinier diende. Zijn ervaringen illustreren de verbondenheid van Nederlandse vrijwilligers met internationale conflicten in die tijd.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)