Romke Smit

Romke Smit is op 16 mei 1924 in Den Haag geboren. Zijn ouders wonen aan de De la Reyweg en later aan de Paul Krugerlaan. Hij heeft een oudere broer Karst en drie zusjes. Na de 4-jarige MULO werkt hij op een belastingkantoor en wordt hij lid van het Nederlands Jongeren Verbond en de lokale korfbalvereniging. Kort na de Duitse inval worden beide verenigingen verboden. In 1942 ontvangt hij een oproep om zich te melden voor de Arbeidsdienst.

Hij duikt onder en gaat op 27 januari 1943 naar Noord-Brabant, waar hij bij een boer onderduikt en later bij een restaurant De Bockenreijder in Esbeek. In november 1943 brengt Karst hem naar België. Alleen reist Romke door naar Sens, ten zuiden van Parijs. Hij werkt een jaar als boerenknecht en sluit hij zich aan bij de Maquis. In augustus 1944 kan hij overstappen naar de Prinses Irene Brigade, die dan net geland is. Hij wordt voor een korte opleiding naar Wolverhampton gestuurd en is in november met de brigade in Zeeland.

Op 25 april 1945 raakt zijn groep betrokken bij het hevige gevecht nabij de brug van Hedel in de Bommelerwaard. Een gedeelte van de groep graaft zich ’s morgens vroeg in de loopgraven in. Een maatje van Romke wordt aangeschoten. Romke probeert hem terug te halen, maar wordt daarbij zelf door kogels in zijn nek en rug getroffen. Hij wordt is rond tien uur naar een noodhospitaal in St. Michielsgestel gebracht, waar hij ’s middag om twee uur is overleden. Hij is de laatste Ireneman die is gesneuveld. 

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders