Martinus Fredericus Boonekamp

Martinus Fredericus Boonekamp had een onstabiele jeugd, met het verlies van zijn jongste broer en het opgroeien in verschillende pleeggezinnen. In de jaren twintig werkte hij als timmerman en zeeman, maar had ook meerdere veroordelingen wegens diefstal en verduistering. In 1929 trouwde hij; zijn vrouw stond bekend als prostituee. In 1936 sloot Boonekamp zich aan bij het Spaanse Republikeinse leger tijdens de Spaanse Burgeroorlog, als een van de eerste Nederlandse vrijwilligers. Hij vertrok naar Spanje via contacten met communisten en werd daar actief als antifascist. In 1937 probeerde hij via het Nederlandse consulaat in Valencia en later in Parijs gerepatrieerd te worden, waarbij hij verschillende verhalen vertelde over zijn verblijf en rol in Spanje. Uiteindelijk keerde hij in augustus 1937 terug naar Nederland, waar hij vanwege eerdere veroordelingen werd gearresteerd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog woonde Boonekamp met zijn vrouw in Hoorn en nam een pleegdochter in huis. In 1944 dook hij vermoedelijk onder om te ontsnappen aan de Arbeitseinsatz. Na de oorlog keerde hij terug naar Amsterdam, waar hij werkte als magazijnchef en timmerman. Hoewel hij lid was van de Communistische Partij Nederland (CPN) en betrokken was bij antifascistische groepen, bleef hij politiek relatief passief. In 1957 kreeg Boonekamp zijn Nederlandse nationaliteit terug. Hij bleef tot zijn dood in Amsterdam wonen en werkte als timmerman. Zijn leven werd gekenmerkt door strijd, zowel in Spanje als in Nederland, en door een voortdurende betrokkenheid bij linkse en antifascistische bewegingen.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)