Vic Lemmens

Ook bekend als: Vic, Victor Carolus Lemmens

Victor Carolus Lemmens is op 10 maart 1919 in Makassar geboren. Zijn vader is zoon van een agrariër uit Klimmen, zijn moeder dochter van machinefabrikant C.S. Kelderman uit Deventer. Het onderwijzersechtpaar emigreert rond 1914 naar Nederlands-Indië en repatrieert in 1933. Drie jaar later schrijft Vic Lemmens zich in voor de studie Indologie bij de Leidse Universiteit en in juli 1941 slaagt hij voor het economisch Doctoraalexamen. Als de oorlog uitbreekt is Vic net 21 jaar. Hij vindt dat hij zijn leven in dienst behoort te stellen van de strijd tegen nazi-Duitsland en besluit de strijd vanuit Engeland voort te zetten. Met zijn kameraden uit zijn militaire diensttijd, Ajaan Hijmans en Jan Pieter de Veer neemt hij met valse identiteitsbewijzen en hulp van het ondergrondse netwerk Dutch-Paris via Brussel de trein naar Parijs en vervolgens richting de Pyreneeën. In Toulouse melden de drie vrienden zich bij de Résistance, een Franse verzetsgroep die vluchtelingen opvangt en naar de grens met Spanje begeleidt. Er wordt een konvooi van 24 man geformeerd, dat naast hen bestaat uit gestrande Amerikaanse en Britse gevechtspiloten, Joodse vluchtelingen en andere Nederlandse Engelandvaarders, onder wie Sam Timmers Verhoeven en Chris van Oosterzee. De lokale berggidsen 'Palo' en 'Mireille' (schuilnamen van respectievelijk Pierre Treillet en Henri Marot) nemen de leiding. Tijdens de zware tocht door het besneeuwde berglandschap wordt het konvooi op de Col de Portet d'Aspet verraden en bij Cabane des Evadés door een Duitse patrouille onder vuur genomen. Tien mannen, onder wie Timmers Verhoeven en Van Oosterzee, weten dankzij de gidsen te ontkomen. Gevangen genomen vluchtelingen, onder wie Hijmans, De Veer en Lemmens, worden naar de Toulousaanse gevangenis Saint Michel gebracht. Na een paar weken dwangarbeid zien Lemmens en de Engelandvaarder Han Langeler kans om te ontsnappen door uit een rijdende vrachtwagen te springen. Ajaan Hijmans en Jan Pieter de Veer overleven de oorlog niet, ze komen om in een nazi-concentratiekamp. Bij toeval ontmoeten Langeler en Lemmens elkaar later in een kapsalon in Toulouse. Ze zoeken contact met andere Engelandvaarders en treffen onverwachts Timmers Verhoeven in een restaurant. Samen worden ze door het Franse verzet bij het konvooi ingedeeld, dat op 25 maart 1944 per trein naar Saint-Paul afreist. Begeleid door met mitrailleurs gewapende verzetsstrijders van de Franse Maquis rijdt het konvooi in bestelbusjes verder de Pyreneeën in. Daarna trekt men te voet met een wijde boog rond Bagnères-de-Luchon, waar zich het centrum van de Duitse grenspolitie bevindt. Na een uitputtende tocht over de Pyreneeën weet men na vier dagen bij Es Bòrdes de Spaanse grens te bereiken. De Spaanse Guardia Civil brengt het gezelschap onder in een hotel in Viella. Lemmens reist via Barcelona naar Madrid, waar hij onder de zorg komt van het Nederlands gezantschap. Met legervaartuigen komt Lemmens via Gibraltar en Algerije uiteindelijk in Glasgow aan. Na aankomst in Engeland meldt hij zich bij de Nederlandse krijgsmacht in Londen. Vandaar reist hij door naar Australië, waar hij bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger de strijd tegen Japan voortzet. Vic Lemmens is op 22 juli 2007 in Doorn overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders

Victor Carolus (Vic) Lemmens (Makassar (Nederlands-Indië), 10 maart 1919 - Doorn, 22 juli 2007) was een Nederlandse militair, assistent-resident van Borneo en Engelandvaarder. Hij werd ingedeeld bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) in Australië. Na de Japanse bezetting ging Lemmens aan de slag als assistent-resident van Borneo, wat hij bleef tot de onafhankelijkheid van Indonesië.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl