Irene Elisabeth Fischer-Goldschmidt

Irene Elisabeth Goldschmidt wordt geboren in Berlijn op 11 maart 1917. In 1933 verhuist ze naar Nederland in en studeert daar Lichamelijke opvoeding en Medische Gymnastiek. Na het behalen van haar diploma's geeft ze lichamelijke training in jeugdclubs. Op 20 oktober 1939 trouwt ze met Wolfgang Julius Fischer. Op 14 mei 1940 besluiten ze samen naar Engeland te vluchten. In de haven van Scheveningen ligt de reddingsboot Zeemanshoop, die door vier studenten is gekaapt. Ze willen met een groep veelal Duits sprekende Joden naar Engeland oversteken. Die avond vertrekt de Zeemanshoop. De volgende middag worden de opvarenden opgepikt door de HMS Venemous van de Engelse marine. In Engeland treedt ze in dienst van de Nederlandse overheid, doet een opleiding voor de revalidatie van gehandicapten en werkt in ziekenhuizen en revalidatiecentra. In 1945 keren ze terug naar Nederland. Irene gaat daar werken op het ministerie van Volksgezondheid. In 1948 vertrekt ze samen met haar man naar Curaçao, waar ze als therapeut gaat werken. Na hun scheiding in 1958 werkt Irene twee jaar lang in Israël als fysiotherapeut. Na haar terugkeer In Nederland woont ze in Den Haag en werkt daar tot 1987 als fysiotherapeut en als secretaresse op de Israëlische ambassade. Ze werkt ook als vrijwilligster bij Amnesty International. Op 17 april 2016 overlijdt ze op 99-jarige leeftijd.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders