Jan Hendrik Postma

Jan Hendrik Postma is op 15 december 1920 in Zutphen geboren. Als de oorlog uitbreekt, studeert hij in Delft. Samen met zijn clubgenoot Jan van Borssum Buisman vertrekt hij op 24 maart 1942 naar Engeland. In België krijgen ze valse papieren waarop staat dat ze mijnwerkers zijn. Met diverse treinen bereiken ze Besançon. Omdat ze daar al dicht bij de Zwitserse grens zijn, kopen ze een kaart van de omgeving. Ze klimmen de Jura over en bereiken Zwitserland. Een boerin verraadt hen aan de Zwitserse politie waarna ze 's avonds gearresteerd worden. Haar dorp heeft geen cellen, zodat ze de eerste nacht bij de pastoor worden ingekwartierd. Daarna verblijven ze een week in het oude kasteel van Neuchâtel, dat als gevangenis wordt gebruikt. Daarna worden ze voor verhoor overgebracht naar Bern, en dan naar Biel. Weer twee weken later worden ze op de trein gezet naar een Zwitsers interneringskamp. Na drie weken worden ze overgebracht naar een nieuw kamp in Cossonay, speciaal opgericht voor Nederlandse vluchtelingen en Engelandvaarders. Ze ontmoeten dominee Visser 't Hooft, algemeen secretaris van de Raad van Kerken in Genève. Hij is in juni 1942 in Engeland geweest en heeft de opdracht gekregen van koningin Wilhelmina en minister-president Gerbrandy een inlichtingendienst op te zetten om contact mogelijk te maken tussen bezet Nederland en de regering in Londen. Deze dienst wordt al gauw de Zwitserse Weg genoemd. De dominee regelt dat de twee Jannen met hem naar Genève mogen vertrekken. Ze worden ingekwartierd bij meneer Gagnebin, directeur van het conservatorium in Genève, waar ze ook Joop Bartels aantreffen. Bartels was de rechterhand en vervanger van de dominee. Jan Postma wordt in Engeland, waar hij aankomt op 4 januari 1944 in Liverpool, aan de Koninklijke Marine toegewezen en wordt marinier. Na de oorlog woont hij in Florida, waar hij op 12 mei 2010 is overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders