Kees van Eendenburg

Ook bekend als: Kees, Cees van Eendenburg, Leendert Carel Marie van Eendenburg

Leendert Carel Marie (Kees) van Eendenburg is op 29 december 1914 in Batavia geboren. Na de lagere school wordt hij naar Nederland gestuurd, terwijl zijn ouders in Indië blijven. Hij doet in 1933 eindexamen op het Vrijzinnig Christelijk Lyceum (VCL) in Den Haag. Wegens de recessie neemt de Marine geen mensen aan, zodat hij 'dan maar' rechten in Leiden gaat studeren. Daar woont hij ook enkele jaren, totdat hij naar Oegstgeest verhuist. Daar ziet hij de Duitse vliegtuigen overkomen die op weg naar vliegkamp Valkenburg zijn. Hij neemt zich voor om naar Engeland te gaan. Na de capitulatie van het Nederlandse leger brengen Kees en medestudent Karel Michielsen met paard en wagen een 12-voetsjol van de Kaag naar het strand in Noordwijk. Karel is een ervaren roeier en wekenlang oefenen ze om door de branding te komen. Medestudent Freddie Vas Nunes sluit zich bij hen aan. Als het op 5 juli 1940 bericht komt dat er geen schepen meer op het strand mogen zijn, kunnen ze hun vertrek niet langer uitstellen. Ze moeten vertrekken, hoewel het die dag geen goed weer is. Duitse soldaten op het strand vragen belangstellend wat ze gaan doen, waarop ze uitleggen dat ze, vanwege het nieuwe verbod, de jol naar Scheveningen gaan brengen. Ze mogen vertrekken. Als de Duitsers vanaf het terras van Huis ter Duin zien dat ze niet naar Scheveningen maar richting Engeland koersen, is het bootje buiten bereik van hun geweren. Na twee dagen arriveren ze bij Engeland, waar ze hun Nederlandse vlag tonen om niet door de kustwacht beschoten te worden. Na aankomst en verhoor ontvangt de koningin hen thuis op Roehampton Park. Zonder overleg met haar ministers geeft zij ieder het Bronzen Kruis. Over de radio wordt het bericht verzonden dat de 'Bebèk' (Maleisisch voor eend) goed is aangekomen. Thuis wordt de boodschap begrepen. Kees van Eendenburg volgt een vliegopleiding en wordt toegewezen aan het Nederlandse 322 Squadron binnen de RAF. Op 1 september 1944 vertrekt hij met Jan Plesman en de Zuid-Afrikaanse majoor Keith C. Kuhlmann voor een gewapende verkenningsvlucht boven Noord-Frankrijk. Nadat verschillende gronddoelen zijn aangevallen wordt Kuhlmann, waarschijnlijk door Duits afweergeschut, neergehaald en gevangengenomen. Plesman wordt neergeschoten en is sindsdien vermist. Van Eendenburg wordt bij Rijsel neergehaald. Hij maakt een noodlanding en ontsnapt aan de Duitsers. Op 11 september komt hij terug bij zijn squadron in Engeland en op 12 september volgt hij Kuhlmann op als squadronleider. Kees van Eendenburg verlaat de dienst kort na de oorlog. Hij trouwt met Christina 'Cis' van Bosse, die hij van het VCL kent, en krijgt drie zonen: Gijs, Peter en Kees. Hij overlijdt op 4 september 1966 aan boord van zijn botter tijdens een zeilwedstrijd op het IJsselmeer.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders

Kees van Eendenburg (Batavia (Nederlands-Indië), 29 december 1914 - 4 september 1966) was een reserve-majoor-vlieger en Engelandvaarder. Na aankomst in Engeland trad hij in dienst bij het 322 Dutch Squadron RAF.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl