Cornelis Louis van Zuylen

Cornelis Louis van Zuylen is op 13 juli 1920 in Palembang (Java) geboren. Als de oorlog uitbreekt, studeert hij in Nederland en woont hij in de Johan de Wittstraat 19 in Wassenaar. Op 23 augustus 1943 doet hij een poging vanaf het Haringvliet naar Engeland te gaan, samen met Willem Beck, Frits Driessen ter Meulen, Joris Beekenkamp, Willem Bruyne, Rudolf Nelemans, Maarten Gutteling, Willy Korver, Jan Coenraads Nederveen, Eduard le Rütte, Nico van Hasselt, Theo Vrins, Hans en Rinus Zaaijer en Bob van Zuylen. Op de avond voor hun vertrek komt de groep bijeen bij de familie Burgwal in de Populierstraat 19 in Den Haag. Anton Schrader, hoofd Bureau Grondstoffen bij het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Den Haag, laat hen daarna in een vrachtwagen naar de Schie brengen. Daar worden zij door schipper Kees Koole met zijn Nooit Volmaakt opgehaald en verborgen in het ruim. Hun vluchtbootje, voor de reis klaargemaakt op de Leidse Vliet, wordt verzegeld en achter de Nooit Volmaakt meegesleept, zodat het een vaartuig van de voedselvoorziening lijkt. Even na middernacht verlaten ze het Haringvliet, richting Engeland. Op zee neemt Frits het stuur over van binnenschipper Joris Beekenkamp. Na een uur of twee varen krijgen ze problemen met de motor. Tijdens een poging hem te repareren glijdt de motor overboord, waarbij Jan Coenraad Nederveen wordt meegesleurd. Hij wordt aan boord getild, maar de motor zijn ze kwijt. Die nacht wordt de wind uit het zuidwesten sterker en drijven ze terug naar de Hollandse kust. Bovendien blijkt de boot overbelast en begint ze te lekken. Met man en macht - en ondanks de zeeziekte van een aantal van hen - wordt gehoosd. Ongeveer 60 km buiten de kust worden ze door een Duits marineschip van zee gehaald en naar Den Helder gebracht. Na een verblijf in het Amsterdamse Huis van Bewaring aan de Weteringschans en de gevangenis van Scheveningen (het 'Oranjehotel') wordt de groep op 7 januari 1944 overgebracht naar kamp Vught en later de gevangenis aan de Utrechtse Gansstraat. Daar veroordeelt het Duitse Marinekriegsgericht de hele groep op 27 april 1944 tot vijf jaar opsluiting in een Duits tuchthuis wegens poging tot Feindbegünstigung.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders