Marinus Gilles Zuidijk

Ook bekend als: Rinus

Marinus (Rinus) Gilles Zuidijk is op 17 november 1921 in Rotterdam geboren maar als het Duitse leger Nederland binnenvalt zit hij in de eindexamenklas van de HBS in Den Helder. Hij wil meteen, op 15 mei, naar Engeland gaan, maar een marine-officier raadt hem dit af, omdat een ander schip uit Den Helder met enkele marinemannen en de directeur van de Zeevaartschool door de Duitsers is gebombardeerd. Rinus besluit dan maar naar de Landbouwhogeschool in Wageningen te gaan. Op 2 april 1942 besluit hij toch een poging te ondernemen om naar Engeland te gaan. Hij gaat bij Luyksgestel te voet en zonder hulp de Nederlands-Belgische grens over en overnacht in Lommel. De volgende dag neemt hij de trein naar Moll en reist hij via Turnhout, Antwerpen en Brussel naar Quiévrain, waar hij op 4 april de grens naar Frankrijk oversteekt. Via Cambrai passeert hij de Somme-linie op 5 april. Vandaar gaat hij via Parijs naar Orléans, waar hij op het station wordt gearresteerd. Bij de Ortskommandantur geeft hij zich uit voor Fransman en zo wordt hij onder bedreiging van straf vrijgelaten. Vervolgens reist hij per trein naar Tours en vandaar te voet naar Montbazon aan de rivier de Indre. Hij overnacht daar bij een boer en probeert de volgende ochtend met een knecht in een wagen de demarcatielijn te passeren. Zij worden echter op de demarcatielijn door de Feldgendarmerie gearresteerd; Zuidijk ontsnapt uit de gevangenispost en gaat die avond de demarcatielijn over. In het verderop gelegen Loches overnacht hij in een kazerne en krijgt daar geld om verder te reizen. In Chateauroux wordt hem geadviseerd naar Vichy te gaan, omdat daar een Nederlandse vertegenwoordiging zou zijn. Op het Office Néerlandais wordt hij door M.H.C. Janse ontvangen en naar Toulouse gestuurd met de belofte dat hij spoedig met een konvooi mee naar Spanje kan. In Toulouse stelt hij zich in verbinding met de vertegenwoordiger van de Londense Regeringscommissaris voor de vluchtelingen in Marseille, Jhr. D.W.F. van Lennep. Deze doet hem allerlei vage beloftes. Zuidijk tracht na een paar maanden op eigen gelegenheid verder te reizen, maar hij wordt op de grens van Andorra gearresteerd door Franse gendarmes. Met behulp van een goede advocaat komt hij na drie weken vrij en wordt hij naar Joop Kolkman in Perpignan gestuurd, die hem onderbrengt in ‘Maison Mazard’ te Le Soler. Daar wacht hij tot 19/20 maart 1942 tevergeefs op visa en een vertrek met een konvooi. Dan besluit hij met Jan Christiaan Kist over de Pyreneeën te gaan. Het eerste deel van hun tocht worden ze begeleid door een gids ('passeur'). In Maasnet worden ze door de Guardia Civil gearresteerd. Via de gevangenissen van Figueras, Barcelona, Lerida en Zaragossa belanden ze begin mei 1942 in het kamp bij Miranda de Ebro. Ze geven zich steeds uit voor Zuid-Afrikanen. Op 1 juli worden ze uit het kamp bevrijd en naar Madrid overgebracht; daar komen zij onder de hoede van het Engelse Gezantschap. Enkele dagen later arriveren ze in Gibraltar, waar ze aan een summier veiligheidsonderzoek worden onderworpen. Nog steeds onder de hoede van het Engelse Defence Security Office worden zij per schip naar Engeland overgebracht. Na aankomst in Engeland krijgt hij een officiersopleiding bij de Marine in Enys House (Cornwall).

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders