Pieter Johannes Hoets

Ook bekend als: Pieter Johannes Hoets, Hans

Pieter Johannes Hoets (Den Haag, 24 april 1921 - Stamford (Verenigde Staten), 28 augustus 2014) was een verzetsstrijder en Engelandvaarder. Hoets zat bij de Ordedienst, in Engeland bij het Bureau Inlichtingen en werd hij ingedeeld bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL).

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl

Pieter Johannes Hoets is op 24 april 1921 in Den Haag geboren. Begin juli 1940 probeert Hans met Berend de Groot, Frits Ruimschotel en Frans Borgman Brouwer Nederland via de haven van Scheveningen te verlaten en Engeland te bereiken. Ze klimmen 's nachts over het hek van een scheepswerf aan de overkant van de visafslag in de Scheveningse binnenhaven en glippen aan boord van een jacht dat er geheel verlaten bij ligt. Er blijkt genoeg benzine aan boord te zijn en Borgman Brouwer weet alles van motoren. Voorzichtig gooien ze het schip los en laten het naar het kanaal drijven dat de binnenhaven met de buitenhaven verbindt. Hoets springt de wal op om te kijken of ze ongemerkt kunnen vertrekken. Er zijn echter te veel Duitse wachtposten in de buurt. Hij overtuigt de anderen ervan dat het gevaar ontdekt te worden te groot is. Onder veel gemopper keren ze terug naar de haven.

Hoets gaat rechten studeren in Leiden. Daar ontmoet hij de Haagse politie- en verzetsman Broer Moonen, voor wie hij informatie gaat verzamelen over luchtdoelgeschut op het eiland Rozenburg. Voorjaar 1941 koopt hij samen met zijn medestudenten Bob van Everdingen en Phil Bangert een scheepje - de 'Sobat' - dat is voorzien van een motor. Hoets en Van Everdingen betrekken voor twee weken een huisje aan de boulevard in Katwijk. De broers Kiewiet, die in Leiden medicijnen studeren, voegen zich bij hen. De poging wordt echter afgeblazen op advies van de Katwijkse reder en verzetsman Meerburg, die het plan beoordeelt als volstrekt onhaalbaar zolang er geen oostenwind is. De jongemannen zien definitief af van een oversteek via de Noordzee.

In 1942/1943 worden steeds meer geallieerde schepen door de Duitsers gevorderd om Duitsland te bevoorraden. Hoets hoort via een kennis van de mensen bij wie hij onderduikt over de Transportflotte Speer. Het arbeidsbureau heeft moeite met het vinden van bemanning voor het vrachtschip De Eem dat vanuit Delfzijl in konvooi naar Noord-Duitsland en Noorwegen zal varen met een gevaarlijke lading: ammunitie en uitneembare barakken. In juli 1943 verlaat hij het schip in het Zweedse Holmsund. In Stockholm krijgt hij een functie bij Bureau Inlichtingen. Op 14 oktober 1944 vliegt hij naar Engeland.

Na de oorlog voltooit Hoets zijn rechtenstudie in Leiden waarna hij een studiebeurs krijgt van de Yale Law School in de Verenigde Staten. Hier behaalt hij in 1949 een Master of Laws graad. Na onder andere referendaris bij het ministerie van Buitenlandse Zaken geweest te zijn en als leraar gewerkt te hebben bij de University School of Cleveland begint hij als jurist bij Coca Cola. Hij wordt uiteindelijk directeur van het bedrijf in Zweden. Nadat hij op 62-jarige leeftijd zijn carrière daar beëindigt, blijft hij actief, onder meer als leider van een team dat in opdracht van de Filipijnse Aquino-regering, een groot gedeelte van de verdwenen gelden van de Filipijnse dictator F. Marcos opspeurt en terugbezorgt aan het Filipijnse volk. Hij heeft dit met medewerking van Alexander Münninghoff beschreven in zijn boek De Yale Connection (2000).

Over zijn Engelandvaart heeft Hans Hoets in 1976 het boek 'Vrijgevaren!' gepubliceerd. Ook schreef hij "Englandspiel ontmaskerd" (1990). Hij is op 28 augustus 2014 in Stamford (Conn.) overleden. 

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders