Hendrik Harsevoort

Ook bekend als: Henk

Hendrik Harsevoort uit Assen (21) is sinds 1938 bij de marine. In mei 1940 arriveert hij met een schip in Zweden. Het duurt tot 1942 voor hij vanuit Zweden de overtocht naar Engeland kan maken. Eind 1942 heeft hij zijn trainingen als boordschutter afgerond en treedt hij in dienst van het 320 Squadron. Een kleine maand later overleeft hij met een zwaar beschadigde Hudson-bommenwerper boven de Nederlandse kust een botsing met een Duits toestel.

Op 9 februari 1945 vragen Britse en Canadese troepen om luchtsteun bij hun offensief in de buurt van het Duitse plaatsje Geldern. In totaal worden voor deze operatie 42 Mitchells samengebracht. Van dit aantal zijn 17 toestellen afkomstig van het 320 squadron. Adriaan Manschot is tweede officier/commandant vlieger van de FW212 B-25 Mitchell, voorop vliegend in formatie. Het is zijn 73ste missie. De hoge stapelwolken uit het westen zijn er oorzaak van dat de formatie direct na de start de ascend through cloud-procedure moet toepassen. Voor de vliegers was dit routine. Het uitklimmen vanaf de basis Melsbroek (tegenwoordig Brussel/Zaventem) moet uitgevoerd worden in een grote cirkel boven België omdat de rechtstreekse afstand naar het front te kort is om in een rechte lijn de 5 km hoogte te kunnen bereiken.

Tijdens het vliegen met slecht zicht door een wolkenlaag, gaat de formatie verder uit elkaar vliegen. En pas als het zicht weer goed is wordt de onderlinge afstand verkleind. Een kwartier na de start en tijdens de stijgvlucht, juist bij het uitkomen boven de wolkenlaag, botst het toestel (no.4 FR165/K) van piloot Maas van achteren tegen de vleugel, staart en achterzijflank van de leidende FW212/J van piloot Manschot. De rechtervleugel van Maas breekt af. De cockpit van Maas en zijn instrumentenpaneel raken beschadigd, waardoor het hem moeite kost uit het snel dalende vliegtuig te komen. Zijn navigator Claassen is er eerder al uit gesprongen, beiden landen veilig op de grond in Tienen. Het vliegtuig van Maas crasht seconden later en explodeert. Van veel woningen in de buurt sneuvelen de ruiten en daken storten in.

Henk Harsevoort (eveneens Engelandvaarder)en mede-schutter Dick Born komen om het leven. Manschot en zijn bemanning in de FW212/J maken geen schijn van kans, hun vliegtuig is volkomen onbestuurbaar en crasht niet ver van dat van Maas, bij de Viandra in Tienen. Op 13 februari vindt de begrafenis plaats te Fosse, bij Namen. De vliegramp kostte het 320 squadron 7 bemanningsleden. Het stoffelijk overschot van Manschot wordt naderhand buiten het vliegtuigwrak met half geopende parachute gevonden. 

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders