Pieter Keijzer

Piet Keijzer werd in 1913 geboren in Nieuwendam en groeide op aan boord van een woonschip in Amsterdam. In 1936 trouwde hij en vestigde zich in de Amsterdamse Staatsliedenbuurt. Kort daarna, in 1937, vertrok hij voor het eerst naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog. Hij sloot zich aan bij de Internationale Brigades, waar hij als chauffeur van een ambulance werkte en gewonde soldaten vervoerde. Tijdens zijn verblijf raakte hij lichtgewond door granaatsplinters. Na een korte terugkeer in Amsterdam keerde hij in november 1937 opnieuw naar Spanje terug. In februari 1939 vluchtte hij met vele anderen naar Frankrijk en keerde via Nederland terug. Na de oorlog in Spanje keerde Keijzer terug naar Nederland, waar hij in 1938 van zijn vrouw scheidde, mogelijk om financiële steun voor haar en hun kind te regelen. Later hertrouwde hij en kreeg nog twee kinderen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich aan bij de NSB en werkte als chauffeur voor de NSKK in Duitsland. Na de bevrijding werd hij gearresteerd en geïnterneerd als politiek delinquent tot oktober 1946. Ondanks zijn lidmaatschap van de NSB, werd hij later ook opgenomen in de Binnenlandse Strijdkrachten en het Nederlandse leger. In zijn latere leven verhuisde Keijzer meerdere keren, woonde in Zaandam, Dronten en Purmerend, en trouwde nogmaals, hoewel dat huwelijk niet lang standhield. Hij overleed op 78-jarige leeftijd in Purmerend. Zijn leven werd gekenmerkt door zijn avontuurlijke deelname aan de Spaanse Burgeroorlog, zijn complexe rol tijdens de Tweede Wereldoorlog en de wisselende omstandigheden van zijn persoonlijke leven.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)