George Hammink

George Hammink groeide op in Amsterdam-Oost en werkte na zijn schooltijd als kantoorbediende. In 1934-1935 vervulde hij zijn militaire dienst bij het 7de Regiment Infanterie in Amersfoort. In mei 1938 sloot hij zich aan bij de Internationale Brigades in Spanje, waar hij als enige Nederlander deel uitmaakte van een groep vrijwilligers die via de Pyreneeën naar het Catalaanse Massanet trok. Zijn verblijf in Spanje was echter problematisch; volgens een rapport uit 1940 van Gustav Szinda zou hij meerdere keren zijn gedeserteerd en zich als provocateur hebben gedragen, hoewel de betrouwbaarheid van dit rapport twijfelachtig is. Het is onduidelijk of Hammink deelnam aan het belangrijke Ebro-offensief in de zomer van 1938, de laatste grote strijd van het Republikeinse leger tijdens de Spaanse Burgeroorlog. In oktober 1938 werden de Internationale Brigades opgeheven. Veel buitenlandse strijders, waaronder Hammink, werden gerepatrieerd en verloren hun Nederlandse nationaliteit vanwege deelname aan een vreemde krijgsmacht zonder toestemming. Hij keerde terug naar Nederland en woonde weer in Amsterdam. Na de Tweede Wereldoorlog trouwde hij in 1946, maar het huwelijk eindigde in 1949. Vervolgens woonde hij tot 1969 bij zijn broer en werkte opnieuw in kantoorfuncties. In 1983 verhuisde hij naar Diemen, waar hij bijna twintig jaar later overleed. Hamminks leven werd gekenmerkt door zijn betrokkenheid bij de Spaanse Burgeroorlog, een periode waarin hij zich aansloot bij een internationale strijd tegen het fascisme, maar waarbij zijn rol en gedrag omstreden blijven. Zijn latere jaren verliepen relatief rustig in Amsterdam en omgeving.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)