Marinus Johannes Slangen

Marinus Slangen vertrok in 1937, rond zijn 23ste verjaardag, naar Spanje, vermoedelijk vanuit werkloosheid en met steun van de Communistische Partij. Zijn precieze activiteiten tijdens de Spaanse Burgeroorlog zijn onbekend, maar begin april 1938 probeerde hij samen met een groep te vluchten door een vrachtwagen te stelen. Na de Franse grens werden ze opgepakt en Slangen belandde in Toulouse, waar de Nederlandse consul weigerde hem te helpen vanwege zijn deelname aan vreemde strijdkrachten. Toch keerde hij terug naar Nederland, waar hij vlak voor de Duitse inval in mei 1940 snel trouwde met een Duitse vrouw om haar Nederlandse nationaliteit te geven en deportatie te voorkomen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Slangen gedwongen te werken bij Fokker voor de Duitsers. Na de oorlog werkte hij als verwarmingsmonteur tot zijn overlijden in 1973. De Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) hield hem vanaf 1956 in de gaten, deels vanwege zijn langdurige lidmaatschap van de Communistische Partij Nederland (CPN) in Amsterdam Oud-Zuid, hoewel hij volgens hen niet erg ideologisch was. In 1954 probeerde Slangen zich te vestigen in Canada, maar keerde later terug naar Amsterdam. De BVD vermoedde dat zijn moeder hem tegen zijn zin naar Spanje had gestuurd, maar Slangen zelf bleef een impulsieve man die zijn politieke overtuigingen niet openlijk toonde.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)