Marinus Leendert van Gelderen

Marinus van Gelderen werd geboren op 17 maart 1913 in Zwijndrecht als vierde kind in een gezin van vijf kinderen. In 1933 verhuisde hij naar Dordrecht en werkte als bediende bij de Holland-Amerika Lijn. In december 1936 vertrok hij naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog als lid van de Internationale Brigades. Volgens bronnen was hij chauffeur bij het hoofdkwartier van generaal Gomez, de bevelhebber van de XIIIde Internationale Brigade, hoewel zijn precieze rol in Spanje niet volledig bekend is. In 1938 trouwde hij in Spanje met Maria Emilia Gimenez, met wie hij twee kinderen kreeg. Na terugkeer in Nederland in 1939 vestigden zij zich in Zwijndrecht, maar het huwelijk werd in 1946 ontbonden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Marinus van augustus 1942 tot december 1944 in Duitsland tewerkgesteld, waarschijnlijk in de omgeving van Berlijn, als gevolg van de Arbeitseinsatz. Zijn activiteiten daar zijn onduidelijk. Na de oorlog trouwde hij in 1945 in Kopenhagen met Else Marie Sjöberg, die zich kort daarna met hem in Amsterdam vestigde. Marinus verloor zijn Nederlandse nationaliteit, maar kreeg die in 1966 terug. Hij stond niet op de lijst van links-extremistische personen die in 1939 door de CID was opgesteld. Marinus overleed op 14 december 1972 in Zeist. Zijn leven kenmerkte zich door betrokkenheid bij belangrijke historische gebeurtenissen, met name de Spaanse Burgeroorlog en de gedwongen tewerkstelling in Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)