Hendrik Lodewijk van der Wijck

Jhr. mr. Hendrik Lodewijk van der Wijck is op 4 november 1907 in Djokjakarta geboren. Vanaf 1918 gaat hij in Nederland naar school en in 1925 behaalt hij zijn eindexamen aan het Nederlandsch Lyceum in Den Haag. Al voor het uitbreken van de oorlog heeft hij rechten gestudeerd en van 1931-1938 werkt hij bij Pierson, Heldring & Pierson. In 1933 is hij getrouwd met Berendina Johanna van Welderen barones Rengers (1905-1963), geboren op Epemastate in IJsbrechtum. Hij is bij de artillerie in militaire dienst geweest. Wegens de oorlogsdreiging wordt hij gemobiliseerd bij de Gele Rijders. Tijdens de inval van de Duitse legers in Nederland in 1940 heeft hij bij het eiland van Dordrecht aanvallen van vijandelijke pantserwagens afgeslagen. Voor zijn acties wordt hij onderscheiden met het Bronzen Kruis. Na de demobilisatie wordt hij actief in het verzet. In 1943 probeert hij naar Zweden te gaan om zo Engeland te bereiken. Hij wordt geholpen door verzetsgroep Zwaantje van dr. Allard Oosterhuis in Delfzijl. Aangezien de toestroom van Engelandvaarders in die periode toeneemt, heeft dr Oosterhuis besloten ze in groepjes van vijf te laten vertrekken. De eerste, en achteraf laatste groep van vijf, bestaat uit Charles 'Bullis' van Houten, Willem Lindenburg, Leen Pot, Pieter Six en Henk van der Wijck. Hij vertrekt in mei 1943 met de 'Hollandia' uit Delfzijl; met medeweten van kapitein Roossien verstoppen zij zich in een grote watertank, en komen zo veilig via het Kielerkanaal in Zweden aan. Na hun vertrek is Groep Zwaantje verraden door coasterkapitein F.J.M. Aben en de bemoeienis van de beruchte Anton van der Waals. Op 25 augustus komt Henk van der Wijck in Engeland aan. Hij wordt toegewezen aan de Landmacht, Bureau Militair Gezag. Na de bevrijding gaat hij als vrijwilliger naar Nederlandsch-Indie na een extra opleiding in Wolverhampton. Hij is militair op Oost-Java tot de souvereiniteitsoverdracht en wordt bevorderd van majoor tot brigade-generaal. Bij terugkomst in Nederland verzoekt legercommandant Hasselman hem in dienst te blijven, maar dan als overste daar hij de hogere krijgsschool niet heeft doorlopen. Hij neemt ontslag en gaat terug naar Indonesië, waar hij werkt voor de Klattensche Cultuur Maatschappij. In 1957 wordt dit bedrijf door Soekarno genationaliseerd. Hij hertrouwt in 1946 met Jkvr. Inès Haersma de With (1921). In 1967 gaat hij met pensioen en in 1971 trouwt hij met Femke Kühr (Bandung, 1934). Hij overlijdt op 25 september 1986 in Locarno, Zwitserland.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders