Frederik Hendrik Gunther

Frits Gunther was een Amsterdammer die voor en na de Tweede Wereldoorlog als kantoorbediende werkte. In 1937 vertrok hij naar Spanje om als vrijwilliger deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog, waar hij vocht bij de Internationale Brigade. Ondanks zijn inzet als foerier en vertaler van Franse commando’s, raakte hij twee keer gewond aan het front, waarvan de tweede keer zo ernstig was dat hij niet meer als soldaat kon dienen. Hij deserteerde eenmaal van zijn post om zich bij het front te voegen, wat hem later niet zwaar werd aangerekend. Na herstel keerde hij in december 1938 terug naar Nederland, waar hij als staatloos werd verklaard en door de autoriteiten werd ondervraagd, maar hij weigerde namen te geven van medestrijders. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Gunther betrokken bij het verzet, onder andere bij het verspreiden van het illegale blad De Waarheid en een overval op een voedseldistributiedepot. Na de oorlog werkte hij bij de Rijksverzekeringsbank, maar werd ontslagen toen bekend werd dat hij in Spanje had gevochten. De Binnenlandse Veiligheidsdienst hield hem nauwlettend in de gaten vanwege zijn politieke activiteiten en contacten, waaronder lidmaatschap van de EVC en betrokkenheid bij de Vereniging Vrij Spanje. Hij nam deel aan internationale bijeenkomsten van oud-Spanjestrijders en was actief in herdenkingen zoals die van de Februaristaking. Gunther bleef politiek betrokken, onder meer met de Communistische Partij en organisaties die banden hadden met de DDR en Suriname. Zijn leven werd gekenmerkt door zijn strijd tegen fascisme en zijn blijvende politieke betrokkenheid, hoewel hij weinig over zijn ervaringen in Spanje deelde met zijn familie.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)