Petrus Dorotheus Roelof Mennens

Piet Mennens, geboren rond 1917, groeide op in Amsterdam en sprak meerdere talen. In februari 1937 vertrok hij op twintigjarige leeftijd naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog als lid van de Internationale Brigaden. Hij was sinds 1934 betrokken bij de Internationale Rode Hulp en sinds 1935 lid van de Communistische Partij. Zijn motivatie werd mede gevoed door het idealisme om het fascisme te bestrijden, zoals blijkt uit zijn brieven aan zijn moeder, waarin hij de dood van een familielid, Frits Cornet, die kort na aankomst in Spanje was gesneuveld, als offer voor het proletariaat beschouwde. Tijdens zijn verblijf in Spanje kampte Mennens met gezondheidsproblemen, waaronder tuberculose en bronchitis, en werkte hij bij de persdienst van de Internationale Brigaden in Albacete. Ondanks zijn ziekte hoopte hij in augustus 1937 terug te keren naar Nederland, wat uiteindelijk in september gebeurde. Hij vroeg zijn moeder hem te helpen met de benodigde papieren om zijn terugkeer mogelijk te maken. Na zijn terugkomst werd hij direct opgeroepen voor militaire dienst in Nederland, waar hij werd ingedeeld bij het 7de Regiment Infanterie in Amersfoort. Mennens bleef daarna in Amsterdam wonen, in de Kinkerbuurt, waar hij zijn verdere leven doorbracht met zijn gezin. Hij overleed relatief jong, op 44-jarige leeftijd. Zijn ervaringen in Spanje en zijn betrokkenheid bij de strijd tegen het fascisme markeren een belangrijk hoofdstuk in zijn leven, waarin idealisme en persoonlijke offers centraal stonden.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)