Willem Hendrik ten Brink

De 25-jarige Willem Hendrik ten Brink uit Groningen heeft een opleiding tot drukker gevolgd, maar dient sinds 1934 als matroos bij de Koninklijke Marine, onder meer op de schepen ‘De Ruyter’, ‘Piet Hein’, ‘Van Ghent’ en ‘Van Galen’. Tijdens de inval van het Duitse leger in Nederland wordt de Van Galen door Duitse vliegtuigen aangevallen. Drie dagen na de overgave van het Nederlandse leger meldt Willem zich bij de marinekazerne aan het Kattenburg in Amsterdam. Hij gaat wonen in de Van Speykstraat 49. Met wachtgeld zet hij zijn werkzaamheden voort in de centrale keuken van de marine, maar wordt in februari 1942 ontslagen omdat hij overgebleven voedsel heeft uitgedeeld aan arme gezinnen. Na een cursus aan de school voor metaalbewerkers in Amsterdam wordt hij door het arbeidsbureau naar Berlijn gestuurd, waar hij moet werken in de vliegtuigenfabriek van Daimler-Benz. Half juni 1942 ontvlucht hij uit Berlijn naar Hamburg, met het doel per boot naar Zweden te ontkomen. In de Noord-Duitse havenstad komt hij in dienst bij de rederij ‘Hansa Linie’. Met het schip ‘Ockenfelds’ vervoert hij steenkolen, erts, hooi en barakken van Duitsland naar Noorwegen. Hij doet enkele pogingen naar Zweden te ontkomen. Dat lukt pas als hij voor de rederij ‘Bugsir’ met het schip ‘Widau’ op Denemarken en Letland gaat varen. Op 24 januari 1944 vaart hij vanauit Bremen met een lading ijzeren balken , ijzerdraad en papierglas naar het Zweedse Göteborg. Als hij daar vier dagen later arriveert neemt hij de trein naar Stockholm. Na enige tijd bij een boer te hebben gewerkt wordt hij met hulp van het Nederlandse consulaat op 17 december 1944 met een Amerikaans legervliegtuig naar Engeland gebracht. Daar wordt hij op 22 januari 1945 aan de marine toegewezen.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders