Willem Spierenburg

Wim Spierenburg, enig kind van oudere ouders uit Amsterdam, ontwikkelde al vroeg een liefde voor boeken, waarschijnlijk dankzij de boekhandel van zijn ouders. Na de HBS werkte hij als kantoorbediende en was actief in verschillende vakbonden en linkse organisaties. In 1936 vertrok hij naar Spanje om te vechten in de Spaanse Burgeroorlog, waar hij vocht in het Thälmannbataljon en de Columna Durruti aan het Aragonfront. Naast zijn gevechtsrol werkte hij mogelijk als tolk en vertaler, dankzij zijn talenkennis. Zijn ervaringen in Spanje hield hij later grotendeels voor zichzelf. Na zijn terugkeer in Nederland in 1938 belandde hij in het ziekenhuis door besmet water in Spanje. Daar ontmoette hij zijn latere vrouw, een verpleegster, met wie hij een niet-kerkelijk huwelijk sloot. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij niet opgeroepen voor de arbeidseinsatz, hoewel hij wel als portier werkte. In 1943 deed hij aangifte van diefstal van zijn portemonnee en persoonsbewijs. Na de oorlog begon Spierenburg in 1947 bij De Arbeiderspers en werkte hij als correspondent, persstenograaf en uiteindelijk chef corrector bij Het Vrije Volk. Hij vertaalde brieven uit het Frans en bleef politiek actief, met sympathie voor links-socialistische bewegingen en contacten met anarchisten. Eind jaren vijftig en begin jaren zestig kwam hij mogelijk in problemen vanwege zijn politieke opvattingen. In 1951 overwoog hij met zijn gezin te verhuizen naar Engeland om zich aan te sluiten bij een christelijke commune, maar ze keerden terug. Zowel hij als zijn vrouw waren lid van de PSP. Door ziekte, waaronder suikerziekte, moest hij zijn werk opgeven. Wim Spierenburg overleed uiteindelijk aan de gevolgen van zijn aandoeningen.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)